"این به من یک ابرقدرت داد - همه چیز را زیر سوال ببر": وقتی پانک 50 ساله می شود، گروه هایی از چین تا گرینلند توضیح می دهند که چگونه به زندگی آنها دامن می زند.

چه در خط مقدم در اوکراین و چه در پارک های اسکیت در Soweto، این ژانر هنوز یک خروجی حیاتی برای افراد ناراضی در همه جا است. در اینجا، نوازندگان توضیح می‌دهند که چگونه علیه دستگاه عصبانی می‌شوند، Andriy Zholob، خواننده/گیتاریست، Beton: وقتی MTV به اوکراین رسید، من Nirvana، The Offspring، Bad Brains، Social Distortion و thrash metal را شنیدم و متوجه شدم که همه این‌ها از پانک راک شروع شده است. من و درام

اوکراین: من خوش شانس بودم که نمردم. در خط مقدم با خودم گیتار داشتم

آندری ژولوب، خواننده/گیتاریست، بتون: وقتی MTV به اوکراین رسید، صدای Nirvana، The Offspring، Bad Brains، Social Distortion و thrash metal را شنیدم و متوجه شدم که همه اینها از پانک راک شروع شده است. من و درامرمان ابتدا در یک گروه اسکا پانک بودیم، اما زمانی که خواننده ما باردار شد، Beton را در سال 2017 شروع کردیم و فستیوال های زیادی را اجرا کردیم.

همه چیز با تهاجم تغییر کرد. در سال 2022 خدمت سربازی را به عنوان جراح در خط مقدم آغاز کردم. ما بارها مورد حمله قرار گرفتیم و حداقل چهار بار شانس آوردم که نمردم. من در خط مقدم گیتار با خودم داشتم و هر عصر فقط برای استراحت می نواختیم. در یک نقطه، فرمانده من به من هشت روز مرخصی داد تا یک آهنگ رزمی را برای تیپ خود ضبط کنم و بتون یک کاور از کلش لندن کالینگ - Kyiv Calling - را برای جمع آوری پول برای مقاومت اوکراین انجام داد. من می خواستم از پانک راک برای ایستادگی در برابر شیطان استفاده کنم.

من دو سال پیش خدمتم را تمام کردم، پزشکی را رها کردم و اکنون با پیشکسوتانی کار می کنم که بسیاری از آنها به کنسرت های ما می آیند. دخترها و پسرهایی با پروتز، رقص اسلم، آواز خواندن و همه چیز هستند. این یک لحظه واقعی از وحدت پانک راک است. ما هر ماه دو یا سه نمایش اجرا می کنیم، اما دوست دارم در کوهستان وقت بگذرانم. اگرچه پانک راک می نوازم، اما گاهی به سکوت نیاز دارم.

مراکش و اسپانیا: "مردم به من می گفتند: شیطان را دوست داری"

نائو، خواننده، تقبیر: در جامعه مسلمان مراکش، جایی که من از آنجا آمده ام، ظاهر پانک پذیرفته نیست. برایخیلی وقت بود که مجبور بودم به صورت ناشناس و با صورت پوشیده اجرا کنم تا مردم مرا بشناسند و بخواهند به من صدمه بزنند. پانک بودن برای افراد ضعیف نیست. حتی در اسپانیا، جایی که اکنون زندگی می کنم، به عنوان یک مهاجر و به عنوان زنی که کارهای دیوانه کننده با موهایم می کرد، احساس انزوا کردم. مردم به من می گفتند: "تو شیطان را دوست داری."

زمانی که 13 ساله بودم کراس را شنیدم. آنها اولین گروهی بودند که شنیدم که در اشعار خود را شناختم، زیرا احساس می‌کردم تحت ستم مذهب بودم. سپس از طریق چت آنلاین با دوستان، چیزهای بیشتری کشف کردم. من به نمایش در مادرید می رفتم، حجابم را برمی داشتم و آرایش می کردم. این یک زندگی دوگانه بود که به این معنی بود که در نهایت احساس آزادی می کردم که خودم باشم، اما برای مدت طولانی پانک به قیمت رابطه من با خانواده ام تمام شد.

حضور در تکبیر واقعا کمک کرد. من خیلی عصبانی بودم، بنابراین حضور در گروه مانند درمانی برای این عصبانیت بود. به نظر می رسد مردم با خامی ارتباط برقرار می کنند. ما در شمال آفریقا و انگلیس بازی کرده‌ایم و رویای من این است که بتوانم روزی در مراکش بازی کنم. پانک به من کمک کرد تا ببینم چیزها نباید سیاه و سفید باشند: مردم می توانند پانک و مسلمان و همجنسگرا باشند. اگرچه خشم وجود دارد، پیام ما مثبت است. اگر در این جامعه احساس ظلم می کنید یا نمی توانید خودتان باشید، تکبیر برای شماست.

آفریقای جنوبی: "از سووتو بودن به طور خودکار شما را سیاسی می کند"

عبدالله اسکینک، خواننده، بیست و یک کودک: بسیاری از بچه ها در ژوهانسبورگ به پانک روی آوردند، زیرا هیچ شغل یا زیرساختی برای ما وجود نداشت. من در یک خانه هیپ هاپ بزرگ شدم، اما گروه هایی مانند Suicidal Tendencies وپرچم سیاه از طریق بازی‌های ویدیویی و دوستان قدیمی‌تر که اسکیت بازی می‌کردند. پانک فقط تمام این سوئیچ ها را در سرم تکان داد. گیتاریست ما، Thula، قبلاً در TCIYF، اولین گروه پانک تمام سیاه در آفریقای جنوبی می نواخت. زمانی که گروه خود را در سال 2023 راه اندازی کردیم، من دستیار معلم 21 کودک اوتیستیک بودم، بنابراین نام ما شد. من هم 21 بودم، بنابراین به نظر یک عدد خوش شانس بود.

اهل Soweto بودن به طور خودکار شما را سیاسی می کند. همه انقلابیون بزرگ - هیو ماسکلا، برندگان جایزه نوبل، دزموند توتو و غیره - از اینجا آمدند. شعار ما این است: اگر چیزی درست نباشد، درباره آن نخواهیم خواند. آهنگ ما Scab مربوط به زمانی است که پلیس آن را متوقف کرد زیرا در یک منطقه تاریخی آفریقایی/سفید اسکیت بازی می کردم. من موهای سبزی داشتم و پلیس چنین می گفت: "تو مواد مصرف می کنی." او تی شرت تمایل به خودکشی مرا پاره کرد، لپ تاپم را از کیفم در خیابان انداخت و سعی کرد اسکیت بردم را بردارد. من کار غیر قانونی انجام نمی دادم آنها فقط با من لعنتی می کردند. بیشتر، ما سعی می کنیم در جوامع خود تغییر ایجاد کنیم. تولا اولین پارک اسکیت DIY را در Soweto ساخت. ما نمایش های خیریه برای یتیم خانه ها و مواردی از این دست برگزار کرده ایم. برای ما پانک نه چندان امرار معاش بلکه یک شیوه زندگی است.

هند: ما با پیام های تهدیدآمیز بمباران شدیم

آدیتیا نایک، خواننده/گیتاریست، Punk on Toast: من با گوش دادن به Bad Religion، NOFX، Sex Pistols and the Clash بزرگ شدم و تفسیری طنز درباره دوران ما دیدم، بنابراین گروه را در 17 سالگی راه‌اندازی کردم تا بتوانم درباره اتفاقاتی که در اطرافمان می‌افتد صحبت کنم. در هند، شمابی‌رحمی یا بی‌عدالتی را در هر گوشه‌ای ببینیم، بنابراین با موسیقی جریان اصلی که این را نادیده می‌گیرد ارتباطی نداریم.

در حال حاضر ظلم زیادی به هنرمندان وجود دارد. پس از اینکه آهنگ ما Modified در مورد آنچه جناح راست می‌خواهد با ما انجام دهد صحبت کرد، ما با پیام‌های تهدیدآمیز آنلاین بمباران شدیم. مردم تمام نمایه های ما را مرور کردند و سعی کردند شماره تلفن ما، محل زندگی ما، کارفرمایان ما را بیابند. انگار مورد آزار قرار گرفتن اگرچه ما در رولینگ استون هند پوشش داشته‌ایم، صحنه پانک بیشتر زیر نظر رادار است، اما این بدان معناست که ما آزادتر هستیم تا درباره آنچه می‌خواهیم بخوانیم.

ما در تظاهرات اخیر سوسک ها در بمبئی شرکت کردیم، که مردم را از وضعیت اوضاع آگاه کرد و همه را به خیابان ها برد. قبل از آن، هند مانند یک باشگاه نخبگان کوچک احساس می‌کرد که همه در آن «سوسک‌ها» هستند، بنابراین مانند دیدن یک ققنوس بود: امید. صحنه پانک با دوستان ما Pacifist و Emergency Trigger و گروه هایی مانند Light Years Explode و Riot Peddlers در حال رشد است. این بیشتر در مورد مستندسازی دوران ما و دفاع از آنچه درست است به جای فروش تعداد زیادی رکورد است، اما پانک راک بزرگترین قدرت را به من داد: همه چیز را زیر سوال ببرم.

برزیل: «در یک دیکتاتوری نظامی، بچه‌هایی وجود داشتند که آنقدر شجاع بودند که با شور و عصبانیت بازی کنند».

هنریک بالیو، خواننده، خوک‌های کور و آرمادا: زمانی که انفجار پانک اصلی بریتانیا در سال 1977 اتفاق افتاد، پدرم یک مهندس نیروی دریایی مستقر در ساوتهمپتون بود. او گروه Boomtown Rats را در حال اجرای Lookin’ After No 1 در Top of the Pops دید و گفتمرد ضبط‌فروشی: "هر چیزی را که داری به من بده" - که به معنای Sex Pistols، Generation X و غیره بود.

سال‌ها بعد، وقتی 12 ساله بودم، برخی از آهنگ‌های پدرم را برای دوستانم نواختم و آنها درباره صحنه پانک در برزیل به من گفتند. گروه‌هایی مانند Ratos de Porão، Inocentes و Cólera درباره زندگی تحت دیکتاتوری نظامی، که برزیل در دهه 80 بود، آواز خواندند. مردم در حال ناپدید شدن یا کشته شدن بودند، بنابراین ذهن من را متحیر می کند که در یک دیکتاتوری با اخبار، فقر و خشونت پلیس، بچه هایی با موهای سیخ دار به اندازه کافی شجاع بودند که کت های چرمی تقلبی بپوشند و با اشتیاق و خشم بازی کنند. آن گروه ها پیشگامانی بودند که راه را برای ما هموار کردند.

Blind Pigs احتمالاً بزرگترین گروه پانک برزیل در 30 سال گذشته بوده است، اما اکنون من روی Armada تمرکز کرده ام. ما دو زبانه هستیم و به پرتغالی و انگلیسی می خوانیم. وقتی آلبوم انگلیسی زبان خود را با نام Tales of Treason ضبط کردیم، کشور دوران دیوانه وار دیگری را از نظر سیاسی سپری می کرد و جناح راست دوباره در حال افزایش بود. با موسیقی، می‌خواستم به مردم هشدار دهم که از تاریخ درس بگیرند: «ای دوستان، دیگر این را نمی‌خواهید.»

لتونی: روی صحنه تمام عصبانیتم را بیرون زدم

Evisa Petrovka، خواننده، Depustūtes: در دبیرستان، من واقعاً پاپ را دوست نداشتم، بنابراین وارد متال شدم، اما احساس می‌کردم که عمق شعر را از دست داده است، بنابراین پانک واقعا طنین‌انداز شد. رامونز و سکس پیستولز درباره همان چیزهایی خواندند که باعث عصبانیت یا ناامیدی من شد. تفسیر سیاسی کندی های مرده واقعاً به هم مرتبط شد و سپس من ریوت grrrl را کشف کردم. همانطور کهمن بزرگتر شدم، متوجه شدم که یک صحنه پانک اینجا در ریگا وجود دارد و یک جامعه کامل از مردم مانند من.

چیزهای زیادی در دنیا در حال وقوع است - من هرگز موضوعاتی را تمام نمی کنم و نوشتن و آواز خواندن در گروه هرگز خسته کننده نمی شود. روی صحنه تمام عصبانیتم را بیرون ریختم. چه در حال دویدن یا خزیدن روی زمین باشم، این فقط یک احساس خالص است. آواز خواندن به زبان لتونی آواز خواندن در مورد سیاست های محلی را آسان تر می کند. اخیراً، ما به این موضوع پرداخته‌ایم که چگونه افرادی که واقعاً برای جامعه سود می‌برند، به خوبی حقوق نمی‌گیرند، اما من درباره هنجارهای اجتماعی و کلیشه‌ها می‌خوانم.

آهنگ ما خانم پیکلاجیبا (خانم مودب) به شکلی تمسخرآمیز شروع می شود: "من عاشق گوش دادن به سخنان مردان و اطاعت بودن هستم." این الهام از افرادی بود که به من می‌گفتند «تو باید بیشتر لبخند بزنی» یا «زن‌ها اینطور لباس نمی‌پوشند». همیشه حداقل دو زن در گروه حضور داشته اند، اما اکثر مردم واقعاً حمایت می کنند. من عاشق الهام بخشیدن به زندگی دختران دیگر هستم. بسیاری از آنها بعد از نمایش می آیند و می گویند: "این خیلی الهام بخش بود. ای کاش می توانستم به اندازه شما آزادانه صحبت کنم."

چین: آلبوم‌های ما مصادره شد و کارهای ما آفلاین شد.

وو وی، خواننده، SMZB: ووهان و پکن اولین شهرهای چین بودند که موسیقی پانک داشتند. من اولین گروه پانک را در ووهان در سال 1996 پس از عاشق شدن با نوارهایی که دوستانم از ایالات متحده برای من فرستادند - در ابتدا Sex Pistols، the Clash، Ramones و سپس گروه هایی با سبک های دیگر مانند US Bombs، Suicide Machine و Rancid در ووهان تأسیس کردم. از طریق پانک، بالاخره راهی برای بیان خودم پیدا کردم. اگرچه صحنه هنوز استبسیار کوچک، ما یکی از اولین گروه هایی بودیم که به تورهای ملی رفتیم، که بر توسعه پانک در شهرهای دیگر تأثیر گذاشت. ما درباره محیطی که در آن فعالیت می کنیم می خوانیم: جنبه های سیاسی و چیزهایی که در زندگی روزمره تحت نظام در چین شاهد بوده ام.

چند سال پیش مسئولان ما را از اجرا منع کردند. تعدادی آلبوم مصادره شد، کار ما آفلاین شد و شرکت ضبط ما مجبور شد قرارداد ما را فسخ کند. با وجود این، مخاطبان ما طیف سنی زیادی دارند و طیف وسیعی از پانک‌ها و گروه‌های موسیقی تا کارگران هنری، دانشجویان و حقوق بگیران عادی را شامل می‌شوند. پانک چیزهای زیادی برای من به ارمغان آورده است، از اداره بار زندان ووهان گرفته تا زندگی شخصی من. من اکنون با خانواده ام در بریتانیا مستقر شده ام، اما اغلب برای تمرین و ضبط به ووهان برمی گردم. SMZB به تازگی یک آلبوم دوزبانه به نام وقتی مهمانی تمام می شود را برای سی امین سالگرد ما منتشر کرد. پانک زندگی من را به من داده است.

گرینلند: من 38 ساله هستم، یک پدر، هنوز پیرسینگ هایم را انجام می دهم و هنوز خودم را یک پانک می دانم.

جنسیراک اولسن، خواننده/گیتاریست، Uummat: ما یک شوخی با ایسلند داریم که آنها سبز هستند و ما یخی، بنابراین بیشتر مردم در ساحل زندگی می کنند. من اخیراً برای یک جشنواره در دانمارک بودم و متوجه شدم که تعداد مردم آنجا - 70000 - از کل جمعیت گرینلند بیشتر است. پانک در اینجا بسیار مورد علاقه اقلیت است، اما من در جوانی همیشه سرکش بودم و از موسیقی رایج پاپ که دوستانم در آن استفاده می کردند، خوشم نمی آمد.

بعد از اینکه بعد از فیلم تبلیغی برای آلبوم Enema of the State از Blink-182 دیدمامریکن پای، متوجه شدم که آنها همان گروهی بودند که دنبالش بودم. من را به خاطر داشتن موهای رنگارنگ و لباس های پاره کنایه می کردند، اما پلک زدن تأثیر زیادی بر Uummat داشت که به معنای «قلب» است. ما با گروه‌های دیگر در گرینلند و افراد مرتبط با آن متفاوت بودیم: ما برای 2000 نفر نواختیم.

من واقعاً هرگز آهنگ های سیاسی ننوشته ام، اما تهدید ترامپ به الحاق گرینلند بسیاری از مردم را احساساتی، استرس و عصبی کرده است، که مطمئنم در موسیقی ظاهر خواهد شد. من 38 ساله هستم، یک پدر هستم و اکنون یک مرکز جوانان را مدیریت می کنم، اما Blink مانند زمانی که من 15 ساله بودم طنین انداز شد. در ضمن پسر 11 ساله ام هم مثل من به همین موسیقی گوش می دهد و گیتار می نوازد. او فکر می کند برچسب هایی مانند "پانک" برای بزرگسالان است، اما او این کلمه را دوست دارد، بنابراین احتمالاً راه من را دنبال خواهد کرد.