کریس راک در فیلم «مستی گرین» با چاقوی جراحی به لس آنجلس می‌رود و از روزالیند الازار ستاره می‌سازد.

بازیگر «اسب های آهسته» با اولین نمایش خود در ایالات متحده در جشنواره فیلم نیویورک، نقش اصلی خیره کننده ای را در چهارمین فیلم کمدین به عنوان کارگردان ارائه می دهد.

کریس راک با چهارمین فیلم خود به عنوان نویسنده-کارگردان، میستی گرین، چیزی غیرمنتظره را ارائه می دهد، فیلمی برشی از زندگی که به عنوان بوسه ای تلخ برای لس آنجلس و سواری در مناظر جهنمی کار در هالیوود دوچندان می شود، که از طریق بازیگر نقش اول به عنوان حرفه ای که روزگاری امیدوارکننده او در حال سوسو زدن است. اما شگفتی سختی نگاه راک به لس آنجلس مدرن نیست، یا اینکه کمیک محبوب، که نام خود را بر اساس صحبت های واقعی در مورد نژاد و سیاست بنا کرد، فیلم را بر روی این زن متمرکز کرد. این بازی خیره کننده ای است که او از بازیگر بریتانیایی روزالیند الازار در نقش مه نمکی، خود خرابکار و شسته شده می کشد.

«Other Mommy» با ارائه 28 میلیون دلار در باکس آفیس به عنوان «Social Reckoning» شروعی آرام دارد

مستند الیزابت هولمز ساخته ناتان فیلدر، یک نمایش خشن و آشکار NYFF را برگزار می کند.

قبل از این چرخش ستارگان، الازار در کنار گری اولدمن و کریستین اسکات توماس، یک نمایه ایالتی روی اسب های آهسته اپل تی وی ایجاد کرد. او چهار فصل را در نقش لوئیزا گای، یک مامور مایۀ MI5، در نقش محبوب منتقدان گذراند. قبل از آن، او در هاواردز اند بی‌بی‌سی در نقش جکی باست ظاهر شد و در بین این نقش‌های تلویزیونی معتبر، با آموزش در آکادمی موسیقی و هنرهای دراماتیک لندن، روی صحنه‌های انگلیسی کار کرد.

آن رزومه متنوع مقدمه‌ای مناسب برای مه‌آلود بود، یک درام پر هرج و مرج که کثیف، پیچیده و غیرقابل معذرت‌خواهی است، درست مانند ستاره‌ای که یکبار در آن به مدت یک هفته یا بیشتر دنبال می‌شود، در حالی که او در لس‌آنجلس حرکت می‌کند و شاهد گره‌گشایی زندگی‌اش است.

الازار در جشنواره فیلم نیویورک امسال، جایی که این فیلم برای اولین بار در این ماه اکران شد، به تماشاگران گفت: «او فوق‌العاده پیچیده و متناقض است، و می‌دانید که به سختی می‌توان با او کنار آمد، زیرا او بسیار خود ویرانگر است». "اما من برای افرادی که با لایه‌های بسیار محافظتی به دنیا می‌روند بسیار دلسوزی می‌کنم. زیرا آنها آنقدر صدمه و درد را تجربه کرده‌اند که دائماً در حال دعوا هستند، و لزوماً بودن در کنار هم خوشایند نیست. اما این شخصیت‌هایی هستند که شما را وادار می‌کنند بسته‌بندی خود را باز کنید و بفهمید که چه چیزی باعث می‌شود که این دنیا بدتر شود؟

تنها کمتر از دو ساعت، راک به دنبال آنچه در پشت رگه مخرب Misty نهفته است می‌گردد، زیرا در آستانه از دست دادن خانه‌اش، آسیبی را که به خود وارد می‌کند افزایش می‌دهد. او به نماینده خود می گوید، سپس سعی می کند او را اغوا کند. او به انواع صنعتی برخورد می کند که هنوز هم از آنها رنجش می برد و با یکی از ستاره های ستاره همکارش صحبت می کند (آنا کندریک که کار عالی انجام می دهد). سپس یک شب بی پروا و پر از کوکائین رابطه جنسی در حمام یک رستوران با یک "دوست" قدیمی که آدام درایور در مقابل تیپ بازی می کند، می آید. (فیلم مشخص می کند که آنها اصلاً دوستان واقعی نیستند.) این او را به تاریک ترین مسیر خود می فرستد.

تصمیمی که میستی در حالی که فیلم وارد مرحله سوم خود می‌شود می‌گیرد تا حدی توسط برادر نوع دوقطبی‌اش، سنگ محک تنهایش برای دوران کودکی پریشان که به طرز ناامیدکننده‌ای مبهم نگه داشته می‌شود، تسریع می‌شود. همانطور کهاو با بازی دانیل کالویا بزرگ، امید اولیه را به وجود می آورد که راک در شرف ارائه تصویری مهم از بحران سلامت روان در میان سیاهپوستان آمریکایی است. متأسفانه، مانند غارت روح قهرمانش، به حاشیه می رود و داستان برادر به یک داستان فرعی قاتل زنجیره ای غیرضروری تبدیل می شود.

با مونتاژهای گاه به گاه عکس که مشکلات همیشگی لس آنجلس مدرن را نشان می دهد، فیلم همچنین مملو از شخصیت هایی است که با بی رحمانه ترین تصورات آنجلنوس مطابقت دارند. راک به وضوح در مورد شهر چیزی برای گفتن دارد و خوب نیست. در NYFF، نماد کمدی گوشت گاو خود را روشن کرد.

راک به جمعیت در مرکز لینکلن گفت: لس آنجلس به نوعی آمریکاست. "این بهترین زمان است. این بدترین زمان است. این آب و هوا و درختان نخل و افراد بی خانمان در همه جا است، مرد. درست مثل ماگنولیا. مثل عجب است - Skid Row و Rodeo Drive هفت مایل از هم فاصله دارند. بنابراین من سعی می کنم همه اینها را ثبت کنم."

راک که به‌عنوان یک فیلم‌ساز به درون و بیرون فیلم می‌رود، فانتومی از گذشته میستی و راه نجاتی بالقوه برای آینده‌ی هالیوود است، بیش از سه دهه است که تثبیت شده است. استندآپ زیرکانه و پژمرده و بینش دقیق او در مورد نژاد، روابط و شهرت بر کمدین ها و نویسندگان بی شماری تأثیر گذاشته است.

او به‌عنوان کارگردان تنها چهار فیلم ساخته است: کمدی‌های «رئیس دولت»، «فکر می‌کنم همسرم را دوست دارم» و فیلم پرمخاطب تاپ پنج، و حالا «مستی گرین». او جدید را در موردماهیت "روح" هالیوود و اینکه چه کسی رستگار می شود. این همان چیزی است که میستی در سراسر دنیا به دنبال آن است، خواه متوجه شود یا نه.

الازار گفت: «همیشه احساس می‌کردم بازیگری حرفه مناسبی برای میستی نیست؛ حتی اگر در کاری استعداد دارید، لزوماً به این معنی نیست که این حرفه برای شما مناسب است. و من فکر می‌کنم برای کسی که مشکلات سلامت روانی خودش را دارد و همچنین یک معتاد فعال است، در واقع به شغلی نیاز دارد که یک روال عادی را فراهم کند، و او به زندگی کمی کوچک‌تر و زندگی‌ای نیاز دارد که به او کمی آرامش بدهد.»

در اولین نمایش، راک یک فکر مرتبط را ارائه کرد.

او گفت: «زندگی در زمان حال مهم است. "این چیز عجیبی است وقتی در کاری به موفقیت می‌رسی، به‌خصوص نحوه راه‌اندازی کسب‌وکار نمایشی در حال حاضر. می‌توانی در مورد کاری که 30 سال پیش انجام داده‌ای برای مدت طولانی صحبت کنی. می‌توانی این کار را انجام دهی، اما برخی از مردم کار کرده‌اند، و برخی از مردم باید اکنون زندگی کنند."

آوا دوورنی در اولین اکران جهانی چهاردهم زنگ خطر "فرسایش دموکراسی" را به صدا درآورد: "ما باید بجنگیم"