اکستنشن مژه چه عوارضی برای چشم دارد؟
پژوهشی جدید استفاده مداوم از اکستنشن مژه را با افزایش مایت‌های دمودکس، تحریک چشم و اختلال در غدد پلک مرتبط دانسته است.
پژوهشی جدید استفاده مداوم از اکستنشن مژه را با افزایش مایت‌های دمودکس، تحریک چشم و اختلال در غدد پلک مرتبط دانسته است.
به گزارش سفیر ارجان ، اکستنشن مژه به یکی از روش‌های رایج زیبایی تبدیل شده است، اما استفاده مداوم از آن ممکن است برای سلامت چشم و پلک بی‌هزینه نباشد. یک پژوهش جدید نشان می‌دهد استفاده منظم از اکستنشن مژه با افزایش تحریک و ناراحتی چشم، اختلال در غدد پلک و تعداد بیشتر نوعی مایت پوستی مرتبط است.
محققان برای بررسی اثر اکستنشن مژه، زنان ۱۸ تا ۳۵ ساله‌ای را که به‌طور منظم از آن استفاده می‌کردند با زنانی که اکستنشن نداشتند مقایسه کردند. وضعیت سطح چشم، پلک‌ها، لایه اشکی و غدد «میبومین» آنها مورد ارزیابی قرار گرفت.
یکی از یافته‌های قابل توجه، افزایش «دمودکس» در افرادی بود که مرتب اکستنشن مژه داشتند. دمودکس نوعی مایت بسیار کوچک است که می‌تواند به‌طور طبیعی روی پوست و اطراف فولیکول‌های مو زندگی کند و وجود تعداد کمی از آن الزاماً بیماری محسوب نمی‌شود.
اما افزایش بیش از حد این مایت‌ها می‌تواند با التهاب لبه پلک، خارش، قرمزی و سایر ناراحتی‌های چشمی همراه باشد.
پژوهشگران احتمال می‌دهند اکستنشن مژه تمیز کردن کامل لبه پلک و ریشه مژه‌ها را دشوارتر کند و محیط مناسب‌تری برای تجمع چربی، مواد آرایشی و افزایش مایت‌ها فراهم شود.
مشکل دیگری که پژوهشگران مشاهده کردند، اختلال بیشتر در عملکرد غدد میبومین بود. این غدد بسیار کوچک در لبه پلک، ماده‌ای چرب ترشح می‌کنند که روی سطح اشک قرار می‌گیرد و مانع تبخیر سریع آن می‌شود.
وقتی دهانه این غدد مسدود شود یا عملکرد آنها کاهش یابد، اشک سریع‌تر تبخیر می‌شود و احتمال خشکی، سوزش و احساس وجود جسم خارجی در چشم افزایش پیدا می‌کند.
در استفاده‌کنندگان اکستنشن مژه همچنین نشانه‌های بیشتری از تحریک سطح چشم و بی‌ثباتی لایه اشکی مشاهده شد.
این یافته‌ها به معنای آن نیست که هر فردی که اکستنشن مژه انجام می‌دهد حتماً دچار بیماری چشمی خواهد شد. این مطالعه ارتباط میان استفاده منظم از اکستنشن و برخی مشکلات چشم و پلک را نشان داده و برای تعیین دقیق رابطه علت و معلولی به تحقیقات بیشتری نیاز است.
با این حال، رعایت بهداشت پلک و مژه اهمیت زیادی دارد. باقی ماندن طولانی‌مدت اکستنشن، تمیز نکردن مناسب اطراف مژه و استفاده از محصولات نامناسب می‌تواند احتمال بروز مشکل را افزایش دهد.
اگر پس از اکستنشن مژه علائمی مانند قرمزی مداوم، خارش، سوزش، ترشح، احساس جسم خارجی یا خشکی شدید چشم ایجاد شود، بهتر است به جای نادیده گرفتن علائم، چشم توسط متخصص بررسی شود.
پژوهشگران دانشگاه استنفورد با مهار پروتئینی که با افزایش سن بیشتر می‌شود، موفق شدند غضروف ازدست‌رفته زانوی موش‌های مسن را بازسازی کنند و احتمال بروز آرتروز پس از آسیب زانو را کاهش دهند. واکنش امیدوارکننده نمونه‌های غضروف انسانی نیز این پرسش را مطرح کرده است که آیا در آینده می‌توان بدون تعویض مفصل، غضروف آسیب‌دیده را ترمیم کرد.
پژوهشگران در مطالعه‌ای جدید دریافتند ترکیب مبندازول، داروی ضدکرم انگلی، با جفیتینیب، داروی هدفمند سرطان ریه، می‌تواند رشد تومورهای مقاوم به درمان را در آزمایش‌های پیش‌بالینی کندتر کند.
دانشمندان با بررسی ژنوم جاناتان دریافتند که برخی سازوکارهای زیستی بدن او با طول عمر ارتباط دارند. از جمله این ویژگی‌ها می‌توان به ژن‌های مرتبط با ترمیم آسیب‌های دی‌ان‌ای، تنظیم سوخت‌وساز و محافظت در برابر سرطان اشاره کرد.
رئیس دوازدهمین کنگره ریه و مراقبت ویژه با تاکید بر نقش دخانیات و آلودگی هوا در بروز بیماری‌های ریوی و سرطان، گفت: در بین سرطان‌ها،هیچ سرطانی در ایران و کل دنیا کشنده‌تر از سرطان ریه نیست.
بر اساس نتایج یک مطالعه بین‌المللی بزرگ، شمار افرادی که سالانه در سراسر جهان به زوال عقل (دمانس) مبتلا می‌شوند، ممکن است از ۱۱.۴ میلیون نفر در سال ۲۰۲۳ به بیش از دو برابر یعنی ۲۴.۷ میلیون نفر تا سال ۲۰۵۰ میلادی افزایش یابد.
استاتین‌ها یکی از رایج‌ترین گروه‌های دارویی تجویزشده هستند. اگرچه این داروها معمولاً با کاهش کلسترول شناخته می‌شوند، اما مشخص شده است که مغز نیز ممکن است از آنها سود ببرد.
دانشمندان مدلی را توسعه داده‌اند که نشان می‌دهد باکتری‌های روده نقش شگفت‌آوری در میزان کالری دریافتی ایفا می‌کنند؛ بدین معنا که برچسب‌های مواد غذایی ممکن است تمام واقعیت را بیان نکنند.