یک وسیله نقلیه فراموش شده ریچارد گیر از دوران اوج خود دوباره در گردش است

«کنسول افتخاری» در سال 1983 به اکران داغ این بازیگر در باکس آفیس پایان داد و در هاله ای از ابهام ناپدید شد، اما مجموعه رسانه های فیزیکی جدیدی که به کارگردانش اختصاص داده شده است نشان می دهد که شایسته ارزیابی مجدد است.

با ارائه اطلاعات خود، با شرایط استفاده و سیاست حفظ حریم خصوصی ما موافقت می کنید. ما از فروشندگانی استفاده می کنیم که ممکن است اطلاعات شما را نیز پردازش کنند تا به ارائه خدمات ما کمک کنند. این سایت توسط reCAPTCHA Enterprise محافظت می شود و خط مشی رازداری Google و شرایط خدمات اعمال می شود.

در سال 1983، ریچارد گیر به لطف مجموعه ای از نقش های جنسی در وسایل نقلیه ستاره ای که به طرز ماهرانه ای اجرا شده بودند، یکی از داغ ترین دلخورهای سینما بود. گیر پس از جلب توجه در هالیوود با بازی در نقش مکمل در «در جستجوی آقای گودبار» و بازی در نقش اصلی در «روزهای بهشت» ساخته ترنس مالیک، در فیلم پرفروش «ژیگولو آمریکایی» ساخته پل شریدر به ستاره تبدیل شد و سپس آن را با ترانه «یک افسر و یک جنتلمن» دنبال کرد.

"یک افسر و یک جنتلمن" یک پدیده غیر عادی بود که در سال 1982 تنها توسط "E.T" از آن پیشی گرفت. و «توتسی»، و اگر ادامه‌ی گیر، بازسازی مبهم «بی‌نفس» ژان لوک گدار، به‌طور قابل‌توجهی درآمد کمتری داشت، باز هم موفق بود – و موفقیتی که گیر می‌توانست بیشترین اعتبار را برای آن بپذیرد، زیرا به نظر می‌رسد اکثر منتقدان فکر نمی‌کردند که فیلم چیزی فراتر از والری برهنه‌های گیر و همبازی‌اش در فیلم وجود دارد. (در سال‌های اخیر، این فیلم با انگیزه تشویق معروف‌ترین طرفدارش، کوئنتین تارانتینو، ارزیابی مجدد شایسته‌ای را تجربه کرده است.) داستان‌های مرتبط فیلم‌ساز «جنگنده خیابانی» کیتائو ساکورای فیلم بازی ویدیویی خود را بر روی Jolt Cola و Robert Altman II با فیلم The Batman Reduce II ساخته است.مت ریوز

جریان داغ گیر زمانی پایان یافت که او پس از «نفس نفس» با «کنسول افتخاری»، اقتباسی از رمان گراهام گرین در سال 1973 که در باکس آفیس شکست خورد، به رغم تمام تلاش‌های پارامونت برای فریب دادن مخاطبان به این فکر پایان یافت که به جای مطالعه متفکرانه در مورد دسیسه‌های سیاسی، این سرود دیگری برای تمایلات جنسی گیر است. برای تماشاگران آمریکایی، عنوان فیلم «فراتر از حد» نامگذاری شد و پارامونت پوستری را ایجاد کرد که ژیر را در رختخواب با زنی زیبا که بالای سر او خودنمایی می‌کرد، به تصویر می‌کشید که تصویری شبیه تصویر «بی‌نفس» اخیرا منتشر شده بود.

این تصویر دقیقاً دروغ نبود - صحنه‌های جنسی بین شخصیت گیر، ادواردو پلار و دوستش چارلی فورتنوم (مایکل کین) همسر جوان و زیبای کلارا (الپیدیا کاریلو) وجود دارد - اما پوستر نتوانست چیزی را که "کنسول افتخاری" واقعاً درباره آن است، بیان کند. همانطور که در کارهای گرین معمول است، داستانی از مسائل اخلاقی خاردار است، مثلث عشقی بین یک کنسول افتخاری بریتانیا در آرژانتین، همسر روسپی سابقش و یک پزشک متفکر، و بررسی عواقب آن مثلث زمانی که کنسول به اشتباه توسط یک انقلابی ربوده می شود که فکر می کند سفیر کنسول آمریکایی است.

بازاریابی طعمه و سوئیچ پارامونت یک فاجعه بود. زنان مستقیم و مردان همجنس‌باز که برای تماشای بدن محکم گیر به فیلم آمده‌اند، از دیدن صحنه‌های بسیاری از شکنجه رادیکال‌ها در وان‌های پر از مدفوع خوشحال نیستند - و بینندگانی که احتمالاً به این فیلم علاقه‌مند بوده‌اند.استدلال‌های اخلاقی پیچیده فیلم فرض می‌کرد که این فقط یک قطعه بی‌معنایی از پورنوگرافی با هسته نرم است. بنابراین، «کنسول افتخاری»، با نام مستعار «فراتر از محدودیت» در باکس آفیس درگذشت، توسط منتقدان (از جمله خود گرین که از انتخاب بازیگران گیر متنفر بود) مورد انتقاد قرار گرفت و تقریباً بلافاصله در هاله ای از ابهام فرو رفت.

فیلم سزاوار بهتری بود، اما برای سال‌ها حتی برای بازنگری در دسترس نبود - تا آنجا که من توانستم بگویم، هیچ‌وقت یک رسانه فیزیکی ایالات متحده فراتر از فشار اولیه VHS منتشر نشد، و حتی در بریتانیای بریتانیا بومی گرین و کارگردان جان مکنزی، تا سال 2019 اکران نشد. با این حال، اکنون، برچسب استرالیایی به عنوان بخشی از اکران کامل آن از Imprayrint ساخته شده است. مجموعه جعبه‌ای «به کارگردانی جان مکنزی»، مجموعه‌ای که ارزش خریدن برای «کنسول افتخاری» را دارد، اما اتفاقاً شامل چند فیلم فوق‌العاده دیگر نیز می‌شود.

مکنزی یک چهره تا حدی دست کم گرفته شده است، یک فیلمساز اسکاتلندی که قبل از شروع کار خود با ساخت آثار رئالیسم اجتماعی برای فیلم و تلویزیون بریتانیا با کن لوچ به عنوان دستیار کارگردان کار می کرد. او امروز بیشتر به خاطر فیلم سینمایی «جمعه خوب طولانی» در سال 1981 شناخته می‌شود، فیلمی هیجان‌انگیز درباره یک جنایتکار بی‌نقص (باب هاسکینز در اولین نقش بزرگ سینمایی‌اش) که بدترین روز زندگی‌اش را سپری می‌کند. مکنزی به زیبایی لندن را در روزهای اولیه تاچر به تصویر می کشد و از محیط برای تعریف و عمق بخشیدن به قهرمان جاه طلب و محکوم فیلم استفاده می کند. این فیلمی است که به لوچ افتخار می کندسنت سیاسی اما آن را با شدت خشونت آمیز و ضربات ژانر فیلم القا می کند.

«جمعه خوب طولانی» همراه با دو فیلم مکنزی پس از «کنسول افتخاری»، فیلم هیجان‌انگیز جنگ سرد «پروتکل چهارم» و فیلم توطئه‌آمیز JFK «روبی» در جعبه چاپ قرار دارد. هر چهار فیلم مهارت مکنزی را در تفسیرهای اجتماعی و سیاسی شدید نشان می دهند که اندکی با ظرافت او به عنوان یک نمایشنامه نویس و فیلمساز ژانر احاطه ای افزایش یافته است و همه با مکمل های روشنگر همراه هستند.

"کنسول افتخاری" گوهر واقعی این بسته است، به عنوان مبهم ترین و دست کم گرفته شده ترین نسخه مجموعه و نسخه ای که بیشترین نیاز را به نوع زمینه ای که این مجموعه ارائه می دهد، دارد. Blu-ray شامل مصاحبه‌هایی با چند تن از اعضای کلیدی است که تاریخچه فیلم و مشکلات آن را شرح می‌دهند، و یک تفسیر صوتی فوق‌العاده توسط نویسنده متیو آسپری گیر وجود دارد که نه تنها به ساخت «کنسول افتخاری» بلکه تلاش‌های ناقص اقتباس قبل از آن نیز می‌پردازد.

جذاب‌ترین نسخه در این میان نسخه پیشنهادی به کارگردانی اورسن ولز است که یکی از به یاد ماندنی‌ترین نقش‌هایش را در فیلمنامه «مرد سوم» به‌نویسندگی گرین بازی کرده بود. در اشاره به آن فیلم، ولز و اوجا کودار، نویسنده همکار، فیلمنامه اقتباسی خود از «کنسول افتخاری» را «مرد دیگر» نامیدند و جالب است که ولز را در نقش مایکل کین در نظر بگیریم و فکر کنیم که چگونه این داستان در فیلم‌های او در مورد خیانت و قدرت جا می‌گیرد.

هنگامی که گزینه ولز در سال 1978 از بین رفت، تهیه کنندهنورما هیمن (مادر آینده «هری پاتر» و تهیه‌کننده «روزی روزگاری در هالیوود»، دیوید هیمن) حقوق را گرفت و کریستوفر همپتون نمایشنامه‌نویس را برای نوشتن فیلمنامه جدید استخدام کرد. همپتون از موقعیت خوبی برای نوشتن درباره انگلیسی‌ها خارج از عنصرشان در یک کشور خارجی برخوردار بود، زمانی که جوان‌تر بود به مصر، یمن و هنگ کنگ می‌پرداخت، و نمایشنامه او در سال 1973 "وحشی‌ها" تعدادی عناصر را با رمان گرین به اشتراک می‌گذاشت - اگرچه با توجه به اینکه "کنسول افتخاری" در همان سال اکران شد، شباهت‌ها باید تصادفی باشد.

همپتون به وضوح در اقتباس از آثار ادبی بریتانیا، به ویژه آثاری که دارای عناصر سیاسی یا جاسوسی بودند، مهارت داشت. او چندین اقتباس از کتاب‌های جوزف کنراد نوشت (از جمله اقتباسی از «نوسترومو» برای دیوید لین که هرگز فیلم‌برداری نشد) و برای نسخه ۲۰۰۲ «آمریکایی آرام» به گراهام گرین بازگشت - که مانند «کنسول افتخاری»، مایکل کین در نقش مرد مسن‌تر در مثلث عشقی و زن جوان‌تر با مردی جوان‌تر بازی می‌کند. فیلمنامه همپتون برای «کنسول افتخاری» به طرز ماهرانه‌ای پیچیدگی‌های رمان گرین را به یک درام کارآمد و زیبا تبدیل می‌کند که به طرز ماهرانه‌ای شخصیت‌های متقاطع و وفاداری‌های در حال تغییرشان را به تصویر می‌کشد.

فیلمنامه به اندازه‌ای قوی بود که گر و کین و همچنین باب هاسکینز، ستاره «جمعه خوب طولانی» مکنزی را که در «کنسول» به‌عنوان یک رئیس پلیس محلی مکار، فوق‌العاده است، جذب کرد. اجراهای هاسکینز برای مکنزی چیز خاصی است. کارگردان بلد بوداز دوستی طبیعی بازیگر استفاده کنید و او را در نقش شخصیت‌های شومی بازی کنید که تمایلات خشونت‌آمیزشان با لبخند مسری که ظلم درونی را پنهان می‌کند، تأثیر بیشتری می‌گذارد. البته کین طبق معمول عالی است و ترکیبی از استعفا و عزت را برای بازنده خوش نیتی که بازی می کند به ارمغان می آورد.

بازی کین حتی توسط منتقدانی مانند راجر ایبرت که به فیلم اهمیت نمی‌دادند، به‌طور گسترده مورد تحسین قرار گرفت. همین امر را نمی توان در مورد گیر گفت، که مسلماً از چندین جهت اشتباه گرفته شده بود. اول از همه، شخصیت کتاب خسته و پریشان است، ویژگی هایی که گیر بازی می کند اما با اعتماد به نفس طبیعی و کاریزمای او خنثی می شود. مشکل سازتر، میراث شخصیت بود. او قرار است نیمه انگلیسی و نیمه پاراگوئه ای باشد، و اگر بگوییم لهجه گیر ناسازگار است، خیرخواهانه است. گراهام گرین این فیلم را تا حد زیادی بر اساس آنچه که به عنوان نامناسب بودن گر برای این نقش می دانست، رد کرد.

در حالی که نمی‌توانم کاملاً با انتقادات مخالفت کنم، فکر می‌کنم که آنها نقاط قوت واقعی بازی گیر در نقش ادواردو پلار را در نظر نمی‌گیرند. او یکی دیگر از شخصیت‌های سرد و دوست‌داشتنی گیر است، روندی که با فرصت‌طلبی بی‌رحمانه مزرعه‌دار فراری در «روزهای بهشت» آغاز شد و در «ژیگولو آمریکایی» و «بی‌نفس» ادامه یافت. مردان این فیلم‌ها آنقدر علاقه‌مند به خود هستند که تقریباً جامعه‌گرا می‌شوند، اگرچه جولیان کی در «ژیگولو» لحظه آخری رستگاری دارد (که انگیزه آن کمتر چیزی در داستان واقعی است تا تمایل پل شریدر برای بازسازی."جیب بردار").

حتی آشکارا عاشقانه ترین نقش اصلی گیر در «یک افسر و یک جنتلمن»، فیلمی که موقعیت او را به عنوان یک ستاره بزرگ تثبیت کرد، اغلب اوباش و ناخوشایند است - گیر هرگز یک ستاره سینما نبود که علاقه مند به التماس برای تایید تماشاگران باشد. این چیزی است که او را جالب کرده است، و این چیزی است که او را با وجود مبارزاتش با لهجه، برای پلار مناسب کرده است. پلار عمداً ناخوانا و بی‌همدل است، سرد و بی‌توجه به دوستش و همسر دوستی که با او می‌خوابد، و خود جذبی گیر برای او کاملاً مناسب است.

همچنین در تسکین قانع کننده در برابر رقیب گرم و درگیر الکلی مایکل کین برای محبت کلارا ایستاده است. صحنه‌های بین دو مرد با تنشی که از دیدن دو حضور یکسان قدرتمند اما از لحاظ سبکی متضاد روی صفحه نمایش در برخورد به وجود می‌آید، می‌شکند. ناب گرایان گرین، و همچنین خود نویسنده، از نحوه دگرگونی بازیگران گرین در داستان سر زدند، اما به عنوان درام ناب، فیلم جذاب است - و یک مطالعه موردی جذاب در مورد اینکه یک شخصیت ستاره چقدر می تواند بر فیلم تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، اگر هاسکینز و گیر نقش‌هایشان را عوض می‌کردند، فیلم کاملاً بدون تغییر یک خط دیالوگ کار می‌کرد - به همان اندازه قابل اجرا و کاملاً متفاوت بود.

جالب اینجاست که بازیگری که مکنزی در ابتدا نگرانش بود، مایکل کین بود که به نظر او برای بازی در مست فورتنوم بسیار باکلاس بود. با این حال کین به سرعت مکنزی را به دست آورد و کارگردان دوباره با او در «چهارم» همکاری کردپروتکل» و «Quicksand». در مورد گیر، مکنزی قبل از اکران «یک افسر و یک جنتلمن» او را انتخاب کرد، و زمانی که فیلم در حین تولید اکران شد، موفقیت فیلم باعث دردسر نشد، زیرا استودیو ناگهان بسیار بیشتر از قبل به فیلم مکنزی علاقه مند شد و این تداخل به آفت وجود مکنزی تبدیل شد.

مانند بسیاری از مردم، خود کارگردان نیز پس از پشت سر گذاشتن این تجربه، چیزهای مثبت زیادی در مورد «کنسول افتخاری» برای گفتن نداشت، و طبق مصاحبه‌ای که روی دیسک Imprint با یکی از تدوین‌گران این فیلم داشت، مکنزی حتی برای مدتی در طول پس‌تولید فیلم از فیلم فاصله گرفت. نقدهای بد، دخالت استودیو و نویسنده ناراضی به کنار، با این حال، «کنسول افتخاری» همچنان یک مدخل جذاب در فیلم‌شناسی مکنزی، گیر و کین است، و در دسترس بودن دوباره آن به لطف Imprint فرصتی خوش‌آمد برای کشف لذت‌های آن فراهم می‌کند.

«کنسول افتخاری» به‌عنوان بخشی از مجموعه جعبه‌ای «به کارگردانی جان مکنزی» که اکنون از Imprint در دسترس است، در بلوری در دسترس است.