گای ناتیو و کری کون در مورد یافتن همدلی در "رهایی": "ما کی هستیم که بگوییم چه چیزی برای ادامه کار لازم است؟" - مدعیان لندن

گای ناتیو، نویسنده و کارگردان و کری کون بازیگر، امروز به رویداد Deadline's Contenders لندن پیوستند، جایی که آن دو درباره ساخت The Liberation، داستانی بسیار شخصی که از وقایع واقعی مادربزرگ خود ناتیو الهام گرفته شده بود، بحث کردند. فیلمی که خیابان بلیکر در ماه ژانویه در ایالات متحده اکران می شود، در اوایل دهه 1980 می گذرد، جایی که ریتا، یک فرد افسرده […]

گای ناتیو، نویسنده و کارگردان و کری کون بازیگر، امروز به رویداد Deadline's Contenders لندن پیوستند، جایی که این زوج درباره ساخت The Liberation، داستانی بسیار شخصی که از وقایع واقعی مادربزرگ خود ناتیو الهام گرفته شده بود، بحث کردند.

فیلمی که خیابان بلیکر در ژانویه در ایالات متحده اکران می شود، در اوایل دهه 1980 روایت می شود که در آن ریتا، یک کارمند افسرده بانک نیوجرسی و بازمانده هولوکاست (کون)، توسط یک رهبر کاریزماتیک (لیلی جیمز) به یک کمون جنگلی زنانه کشیده می شود، در حالی که دخترانش تلاش می کنند تا نجات دهند.

ناتیو گفت: «هشت ساله بودم که خانواده‌ام مرا به سمینارهایی بردند تا مادربزرگم را ببینم و با او در آن جلسات شرکت کنم. معنی آن را نمی‌دانستم. مثل رقصیدن با مردم در تاریکی بود. داستان‌های وحشتناکی از مردم شنیدم، و مادربزرگم گریه می‌کرد، برایم خیلی عجیب بود. اما هیچ‌کس به من نگفت دقیقاً چیست، و من نمی‌دانستم تا زمانی که نوجوان شدم وقتی خانواده‌ام اساساً جلوی چشمانم شکسته بودند، و مادربزرگم خانواده را ترک کرد، پدربزرگم را ترک کرد. در آن زمان ما نمی‌دانستیم این چیست.» اخبار مرتبط اخبار سیان هدر و خدمه «هیومن بودن» در ایجاد یک فیلم و محیط تولید فراگیر -- مدعیان لندن اخبار «کارگردان Wildwood» تراویس نایت در حماسه استاپ موشن فانتزی LAIKA: "16 سال طول کشید تا این فیلم را بسازیم" - Contenders London

ناتیو گفت که وقتی بزرگتر بود و به عنوان دانشجوی سینما مشغول پردازش این وقایع بود، اوشروع به پرسیدن سوالات زیادی کرد اما جواب زیادی دریافت نکرد. یک دهه پیش بود که بعد از فوت مادربزرگش تصمیم گرفت دوربینش را بردارد و از فرقه دیدن کند. من سوال پرسیدم و جواب گرفتم... در ددلاین تماشا کنید

او با «همدلی فراوان» وارد این فرآیند شد و دریافت که فرقه «سعی کرد او را از آسیب‌های روحی بازمانده هولوکاست رهایی بخشد». او شجاعت انجام یک کار بسیار غیر معمول را داشت: ترک خانواده، با دختران و شوهرت خداحافظی کند و به ناشناخته بروید و سعی کنید خود را نجات دهید.

کون اعتراف کرد که «کاملاً مجذوب داستان» شده است و گفت که «ساعت‌ها و ساعت‌ها» از فیلم یاد وشم و شهادت‌های بنیاد شوآ، «به‌ویژه زنان لهستانی» را تماشا کرده است تا به تحقیقاتش برای نقش ریتا کمک کند.

کون گفت: "یک چیز بسیار خاص در مورد نحوه بازگویی آن چیزهای ناگفتنی در بدن وجود دارد." و همچنین، خود داستان‌ها، اشکال بی‌شماری از آسیب‌هایی که به مردم وارد می‌شد. اما پس از آن نیز این که آن‌ها به اندازه کافی انعطاف‌پذیر بودند تا زنده بمانند نیز بسیار جذاب بود و مردم راهی برای زنده ماندن پیدا می‌کردند و ریتا ایده بسیار خاصی در مورد آنچه برای خودش به نظر می‌رسید داشت... ما کی هستیم که بگوییم چه چیزی برای ادامه زندگی لازم است؟»

کون ادامه داد که برای او مفید بود که این داستان را به عنوان یک "داستان عاشقانه" ببیند.

او گفت: «آنچه که با خواندن بسیار مجذوب آن شدم، این ایده است که این قوانین اجتماعی که ما بر اساس آن زندگی می کنیم، توافقات ضمنی هستند. "هیچ چیزی نوشته نشده است. ما صبح از خواب بیدار می شویم و زن و مادر هستیم و همه این قوانین را رعایت می کنیم. اما همه اینها ساخته شده است. ما اساساً می توانیم هر زمانی از زندگی خود دور شویم، اما این کار را انجام نمی دهیم. و ما [در این فیلم] انجام دادیم. من فقط آن را شجاع و تکان دهنده می دانم."

برای مشاهده ویدیوی پانل روز دوشنبه دوباره بررسی کنید.

هشدارهای اخبار فوری ما را دریافت کنید و صندوق ورودی خود را راضی نگه دارید.