بررسی "اولین طعم تنهایی": مطالعه ای عاطفی اما تاثیرگذار در مورد زندگی خانوادگی پس از سوگ

تکان دهنده ترین صحنه در «اولین طعم تنهایی» در واقع اشک آلودترین صحنه آن نیست. پرتره صمیمانه خانوادگی گو یو در منظره ای طولانی و دردناک از سه زن - یک مادر، دختر و نوه اش - باز می شود که در کنار بالین شوهر، پدر و پدربزرگ دلبندشان به عنوان دیرینه او هوشیار هستند.

نتیجه گیری کارگردان چینی گو یو برای سه گانه «منظره» خود اغلب به قلمرو مادلین قدم می گذارد، اما هر زمان که بر جزئیات روزمره در پرتره سه نسل از زنان غمگین تمرکز کند، حق خود را دارد.

تکان‌دهنده‌ترین صحنه در «اولین طعم تنهایی» در واقع اشک‌آلودترین صحنه آن نیست. پرتره صمیمانه خانوادگی گو یو در منظره ای طولانی و دردناک از سه زن - یک مادر، دخترش و نوه اش - باز می شود که در کنار همسر، پدر و پدربزرگ دلبندشان بیدار می مانند تا نبرد طولانی مدت او با سرطان پانکراس به پایان برسد. احساسات بلند و بلند هستند. دوربین از نزدیک به غم و اندوه آنها نگاه می کند. اما لحظه‌ای آرام‌تر و آرام‌تر کمی دیرتر است که واقعاً به قلب ضربه می‌زند. مدت کوتاهی پس از مرگ پدرش، یو (ژو ژون) آخرین شیشه ترشی‌های خانگی معروف خود را باز می‌کند، آن‌ها را می‌چشد و با آگاهی تلخ و شیرین که دیگر هرگز چنین کاری نخواهد کرد، اعلام کرد که یک دسته خوب است. داستان‌های مرتبط: هوش مصنوعی مولد همچنان به قضاوت هنرمندان نیاز دارد، جیمز رستاد، رئیس GenFX نتفلیکس، می‌گوید که مدیر خط چشم GenFX نتفلیکس در Busan AI می‌تواند بودجه فیلم‌ها را تا ۴۰ درصد کاهش دهد، کانگ یون سونگ، کارگردان «The Outlaws» می‌گوید، همانطور که نتفلیکس از استفاده از 300 عنوان Absolute Essollys استفاده می‌کند:

"نخستین طعم تنهایی" زمانی بهترین است که بر روی چنین جزئیات کوچک اما مهم روزمره تمرکز کنید. به تصویر کشیدن آن از درد فوری و شدید سوگواری می‌توان بیش از حد به تصویر کشید، اما بخش عمده‌ای از این فیلم طولانی‌مدت ارائه شده است.به یک مطالعه صبورتر، محدودتر و با دقت مشاهده شده در مورد چگونگی تغییر شکل زندگی حول یک غیبت - همانطور که یو، مادرش لونا (شی می‌جوان) و دختر نوجوانش مون (وانگ شنگدی) با آرامش و احساس ضعیف خیانت ناشی از ادامه می‌پردازند و در عین حال فضایی را برای روح مرد مرده به احترام خود حفظ می‌کنند. محبوب در Variety

این فیلم که با ظرافت در مقیاس بزرگ برای مقابله با صمیمیت داستان‌گویی ساخته شده است، آخرین مدخل تکان‌دهنده در سه‌گانه «منظره» گو است که با اولین نمایش او در سال 2019 با نام «سکونت در کوه‌های فوچون» آغاز شد و با «سکونت در سه کاراکتر به‌وسیله دریاچه‌های غربی» در سال 2023 ادامه یافت. سبک پرتره خانوادگی مالیخولیایی «تنهایی» که در رقابت اصلی جشنواره فیلم بوسان نمایش داده می‌شود، بار دیگر مهارت رسمی فیلمساز را با برتری تابه‌های شناور جاه‌طلبانه و مکان‌های پرجمعیت نشان می‌دهد. این فیلم نسبت به نسخه‌های قبلی خود دارای یک رگه پوپولیستی گسترده‌تر است، که می‌تواند توزیع جهانی بیشتری را برای آن به ارمغان بیاورد، اما جنبه‌های منفی هنری خود را دارد: اتکای بیش از حد به تصنیف‌های احساسی چسبناک برای بیان بی‌ضرور احساسات شخصیت‌ها، کار خاصی است.

اما ممکن است زمان آن فرا رسیده باشد که حداقل برخی از بقایای گذشته راه را برای زمان حال باز کنند. لونا از یو، که اخیراً طلاق گرفته است، التماس می‌کند که در یک الگوی نگه‌داری، چه در حرفه و چه در روابطش گیر نکند - اما او،همچنین باید تغییراتی ایجاد کند. او به طور آزمایشی پیشرفت های عاشقانه مرد دیگری به نام خو (زو چائوئینگ) را می پذیرد و خود را به نوعی شادی باز می کند که تا حد زیادی فراموش کرده بود چگونه احساس کند. در همین حال، ماه در مدرسه در حال مبارزه است، اما در پرتگاه بزرگسالی. همانطور که زن جوان شروع به تصمیم گیری های خود در زندگی می کند، یو باید درجه ای از مسئولیت مادری را رها کند.

فیلمنامه گو با ظرافت این سه قوس را به گونه‌ای می‌بافد که آزادی‌های جدید هر زن مکمل دیگران باشد، در حالی که فیلم‌برداری گاهی اوقات جسورانه میکیا - نقاشی در سایه‌های آبرنگ خاکستری مه‌آلود و سبز خزه‌ای - اغلب داستان‌های آن‌ها را با حرکات آهسته و گسترده به هم پیوند می‌دهد. و در حالی که اجرای سه بازیگر نقش اصلی به‌طور حساسی با هم هماهنگ شده‌اند، شی می‌جوان به‌ویژه به‌عنوان بیوه‌ای که تلاش می‌کند سطحی از آراستگی غم‌انگیز را حفظ کند و در عین حال تجربیات تازه و منابع شادی را در بر می‌گیرد، تحسین‌برانگیز است: صحنه‌ای دوست‌داشتنی از رقص او با شو با زوج‌های دیگر در یک میدان عمومی، دقیقاً نت درست احساسات عاشقانه‌ای را نشان می‌دهد. اگر «نخستین طعم تنهایی» در جای دیگری به نت های بیش از حد مادلین برخورد کند - در مورد موسیقی غم انگیز و سنگین پیانوی سیلویان وانگ - هرگز احساس بدبینانه یا ساختگی در احساسات خود نمی کند. لحظات اغراق‌آمیز آن کاملاً انسانی است، در مسیر رسیدن به حالت آرام‌تر و ملایم‌تری.