"او وحشت زده است، وحشت زده است، نمی تواند بخوابد": مرگ غم انگیز و تنهایی مدیر گروه بیتلز برایان اپستاین

گری کمپ از Spandau Ballet در حراجی برای دفترچه آدرس اپستاین 10 هزار پوند پرداخت کرد. او سپس از آن برای نوشتن گزارشی هیجان‌انگیز از دهه 60 میلادی استفاده کرد - و پرتره‌ای صمیمی از مردی رنج‌دیده که زندگی‌اش در حال بازگشایی بود. گری کمپ علیرغم قدردانی عمیق او از قهرمانان موسیقی که قبل از او بودند، یک کلکسیونر یادگاری های راک نیست. اما آنجا، در میان لات های حراج، چیزی بود که توجه او را به خود جلب کرد:

ممکن است ایمیل‌های ساتبیز به راحتی خوانده نشده باشد. گری کمپ علیرغم قدردانی عمیق او از قهرمانان موسیقی که قبل از او بودند، یک کلکسیونر یادگاری های راک نیست. اما آنجا، در میان لات های حراج، چیزی بود که توجه او را به خود جلب کرد: یک کلاسور 160x100 میلی متری مشکی Twinlock که زمانی متعلق به مدیر گروه بیتلز، برایان اپستین بود.

فهرست شامل 57 صفحه شامل 404 مدخل است که بسیاری از آنها توسط خود اپستین دست نویس شده اند و فهرستی از شبکه اجتماعی و تجاری امپرساریو لیورپودلیان در سال 1967، سال مرگ او را نشان می دهد. کمپ بلافاصله متوجه شد که این چیزی بیش از یک دفترچه آدرس ساده است: از دیوید بیلی و دیوید فراست گرفته تا بیشتر گروه‌های رولینگ استونز، کسی که از لندن دهه 60 در اوج نوسانش بود، بود. او می‌گوید: "فقط فکر کردم، "باید این را داشته باشم. باید نگهش دارم." "این DNA روی آن است."

قرارداد او با بیتلز به پایان رسیده بود - و آنها دیگر پخش زنده را متوقف کردند و این به او هدف کمتری داد.

در روز حراج، کمپ، ترانه سرا و گیتاریست Spandau Ballet، در یک استودیوی ضبط تلفنی بود که در حال مناقصه بود. همانطور که قیمت به سرعت افزایش یافت، عزم او نیز افزایش یافت. او به خاطر می‌آورد: «هنوز دکمه بله را فشار می‌دهم، و فکر می‌کنم، «همسرم مرا به خاطر این کار می‌کشد!»

پس از پیشنهاد 10710 پوندی، کمپ پنجمین صاحب کتاب شد. پس از مرگ اپستین، آن را به برادرش، سپس برادرزاده اش، و سپس یک فروش دیگر قبل از رسیدن به حراج در ساتبیز داده بود. برای کمپ، داشتن آن به نظر اوج یکشیفتگی مادام العمر به بیتلز و تحسین طولانی مدت اپستین، مردی که گروه را در غار در اواخر سال 1961 کشف کرد.

کمپ از محل مطالعه خود در یک خانه شهری پنج طبقه زیبا در گرجستان صحبت می کند که تا حدی به الهامات و فرصت هایی که بیتلز به او داده اند نسبت می دهد. او می گوید: «اگر پل با جان ملاقات نمی کرد، من در این خانه زندگی نمی کردم. "اما واقعاً، اگر برایان در آن زمان ناهار نوامبر از آن پله ها پایین نمی رفت، من هم در این خانه نبودم."

یکی از بازدیدکنندگان خانه کمپ اندکی پس از اینکه کتاب آدرس اپستین را به دست آورد، سیمون هالفون، فیلمساز هنری بود که از دهه 90 با او دوست بود. او در حال رفتن بود که کمپ فکر کرد آخرین خرید خود را به او نشان دهد. هالفون می‌گوید: «بدیهی است که از نگاه کردن به آن هیجان زده بودم. "یک دفترچه آدرس از بسیاری جهات یک چیز بسیار شخصی است. یک دفترچه خاطرات روزانه نیست، اما به شما می گوید که دوستان شما، خانواده شما، آشنایان تجاری شما، مکان هایی که در آن می نشینید. کاملاً نشان دهنده شخصیت یک فرد است."

هالفون فرد خوش شانسی برای نشان دادن آن بود. او سال‌ها را مجذوب اپستین گذرانده بود و یک فیلم زندگی‌نامه‌ای از این مدیر با حضور جود لاو که به ستاره‌اش متصل شده بود می‌سازد، اما هرگز به نتیجه نرسید. اکنون، در مواجهه با دفترچه آدرس اپستین، و فهرست افشاگرانه مخاطبین درون، او داستان متفاوتی را در انتظار گفتن دید. هالفون می گوید: «در راه خانه با او تماس گرفتم. من گفتم: «مسیح، گری، این یک کتاب است.» و او فوراً آماده آن شد.

کمپ می‌گوید: «من متوجه شدم تنها راهاین کار را برای گفتن داستان برایان از طریق مخاطبینش انجام دهید. این برایان 360 بود."

آنچه که در پی داشت، یک کار کارآگاهی جامع بود. کمپ به نام کتاب‌ها، روزنامه‌ها، مجلات و آرشیوهای آنلاین را جست‌وجو می‌کرد و تلاش می‌کرد نه تنها مشخص کند که هر فرد چه کسی بوده، بلکه چرا با اپستین تلاقی کرده است. در همین حال، هالفون وظیفه یافت منابع تصاویر مربوطه را بر عهده داشت. برخی از نام ها ساده بودند، در حالی که برخی دیگر جز سایه هایی بودند که بیهوده دنبال می کردند.

نتیجه 1967 است: دنیای برایان اپستین و بیتلز - نه یک زندگی نامه به معنای سنتی، بلکه فهرستی بر اساس حروف الفبا از قطعاتی که به ترتیب خوانده می شوند، تصویر غیرمنتظره ای صمیمی از مرد پیچیده ای را نشان می دهد که در ماه های آخر زندگی اش از هم باز می شود. از طریق افرادی که می‌شناخت، اپستین را به تصویر می‌کشد که در حال دستکاری در امور تجاری پیچیده‌تر بیتلز در مجموعه‌ای بین‌المللی از هنرمندان، مدیران و وکلا است، در حالی که با جنبه‌های عذاب‌آورتر زندگی‌اش دست و پنجه نرم می‌کند. و از آنجایی که اینها افرادی هستند که در سال 1967 او را احاطه کردند، این کتاب همچنین شرایط نزدیک به او را به تصویر می کشد.

کمپ توضیح می‌دهد: «این واقعاً سال کلیدی برای برایان بود. قرارداد او با بیتلز به پایان رسیده است. و بیتلز پخش زنده را متوقف کرده است که به او هدف کمتری می دهد.

این حس ناراحتی در کتاب نفوذ می کند. در تلاش برای همگام شدن با امپراتوری در حال گسترش خود، ژانویه اپستین برای کاهش بار کار، NEMS Enterprises خود را با آژانس رابرت استیگوود ادغام کرد و باعث ایجاد اصطکاک بابیتلز کمپ می گوید: «او وحشت زده است. او این پسرانی را پیدا می‌کند که آنها را به بزرگترین پدیده‌ای که دنیا دیده است، تبدیل می‌کند، اما بعد شروع به فرار از او می‌کند. و ما اکنون در این مرحله هستیم که او وحشت کرده است. او نمی‌تواند بخوابد. او بالا و پایین را می‌گیرد.

مصرف مواد مخدر اپستین وضعیت روانی را تشدید کرد. این کتاب ردیابی برخوردهای او با پزشکان معتاد، لانه‌های قمار و دوره‌های بازپروری او در The Priory در لندن را نشان می‌دهد. یهودی بودن او اغلب باعث می شد که او احساس کند یک بیگانه است، و او در زمانی که هنوز یک جرم جنایی محسوب می شد - همجنس گرا بود - بخشی از چشم انداز پیچیده ای که او به طور خصوصی از آن عبور می کرد.

کمپ می‌گوید: «احساس قوی از جامعه همجنس‌گرایان در کتاب وجود دارد، چه وکیل برایان، دیوید جیکوبز، افرادی که او از لیورپول آورده است ... یا افرادی که در کتاب هستند، مانند رابین موام، برادرزاده سامرست موام، که همه روابط همجنس‌گرایانه‌ای داشتند که کاملاً با هم زندگی می‌کردند.»

آنچه در مورد این کتاب قابل توجه است این است که علیرغم بازسازی وسعت قابل توجه مدار برایان، او به عنوان یک چهره تنها و منزوی ظاهر می شود. کمپ که در این صفحات تعداد انگشت شماری از رابطان احتمالی را کشف می کند - مردانی که برای مدت کوتاهی از زندگی برایان گذشتند، می گوید: "او نتوانست رابطه ای پیدا کند."

بنابراین، یافتن نام دیز اصلاً در اینجا شگفت‌آور است، خواه برایان آن را به دلیل احساس گناه، ناامیدی یا امید ماندگار آورده باشد. گیلسپی تقریباً هیچ اثری از خود باقی نگذاشت. هالفون می‌گوید: «حتی یک گلوله هم وجود ندارد که شما بخواهیدفکر کنید وجود خواهد داشت، زیرا او در نوع خود کمی شرور بود.» در نهایت، هالفون یک نسخه امضا شده از جان لنون یک اسپانیایی در حال کار را کشف کرد که روی دیز با نت مشخصه ای تند نوشته شده بود. او ادامه می دهد: «این حداقل چیزی برای اثبات وجود او و آمیختن آن به دنیای برایان بود.»

اپستین تنها بود که در 32 سالگی بر اثر مصرف بیش از حد قرص های خواب آور در 27 اوت درگذشت. او تعطیلات آخر هفته را در خانه روستایی خود در ساسکس گذرانده بود، اما مهمانی که امیدوار بود ببیند، نشان داده نشد و اپشتین مست و ناامید همان شب به خانه خود به لندن رفت و خود را در اتاق خوابش در خیابان چپل حبس کرد.

کمپ اپستین را در آنجا تصور می کند، گوشه گیر و مأیوس، که به دنبال دفترچه آدرس خود می رود و نیاز به اطمینان دوستانه دارد. کمپ می‌گوید: «تقریباً مطمئناً وقتی مرده او را پیدا کردند، روی تخت او بود، زیرا او با مردم تماس می‌گرفت و با استفاده از آن کتاب با مردم تماس می‌گرفت.»

پاداش ماه‌ها بررسی دقیق زندگی کوتاه اپستین، برای کمپ، نزدیکی با خود مرد بود. او را بیشتر شناختم. احساس می‌کردم با او در خیابان‌های مختلف قدم زده‌ام.» او می‌گوید: «از آنجایی که کتاب آدرس‌هایی در آن دارد، شما آن را از نظر جغرافیایی نیز می‌بینید.»

این مکان‌ها برای زنده کردن دنیای فیزیکی که اپشتین در آن زندگی می‌کند بسیار حیاتی هستند. لندن با اشاره به کلوب‌ها، دفاتر، رستوران‌ها و خانه‌هایش می‌درخشد، در حالی که دورتر، فرهنگ کلوپ شبانه نیویورک و هالیوود پر زرق و برق است.صحنه (از طریق دین مارتین، سرهنگ تام پارکر، اورسون ولز) با همان برق ترق می‌خورد. اپستاین در سراسر دنیا احساس حضور می‌کند، در دنیای موسیقی، تئاتر، تجارت و بوهمی می‌چرخد و دائماً در طول راه ارتباطات جدیدی برقرار می‌کند.

این جزئیات با هم، پرتره ای سه بعدی و سه بعدی از مردی را ایجاد می کنند که اغلب تحت الشعاع افسانه های بلند معروف ترین اتهامات او قرار می گیرد. هالفون می گوید: «فقط خوب است که برایان را کمی به پیش زمینه فشار دهیم. ایستادن در مقابل بیتلز به عنوان یک شخصیت بسیار سخت است، زیرا آنها بسیار بزرگتر از زندگی هستند. اما مردم می توانند بگویند، "خب، این مردی بود که رویای آنها را محقق کرد."

اما خود Fab Four چطور؟ هرکسی که صفحاتی را ورق بزند و انتظار دارد نام جان، پل، جورج یا رینگو را ببیند، به شدت ناامید خواهد شد. کمپ در مقدمه بیان می کند که حذف آنها ممکن است به دلایل امنیتی باشد - به ویژه با توجه به دزدی دیز گیلسپی. اما ظاهر، همانطور که خوانندگان متوجه خواهند شد، می تواند فریبنده باشد.

این یک سفر فتنه انگیز بوده که به نظر می رسد کمپ تمایلی به پایان دادن به آن ندارد. او می خندد: «شاید الان کاری را شروع کرده باشم. فرانک سیناترا یک دفترچه آدرس در جایی دارد.

1967: دنیای برایان اپستین و بیتلز اثر گری کمپ و سایمون هالفون (هارپرکالینز، 25 پوند) در 13 اکتبر منتشر شد.

در بریتانیا و ایرلند، می‌توان با سامری‌ها از طریق تلفن رایگان 116 123 تماس گرفت. در ایالات متحده، می‌توانید با خط زندگی خودکشی و بحران 988 به شماره 988 تماس بگیرید یا پیامک ارسال کنید یا در چت کنید. دراسترالیا، خدمات پشتیبانی بحران Lifeline 13 11 14 است. سایر خطوط کمک بین المللی را می توانید در بیابید.