آلبانی: دانشجویان خواستار تغییر سیاسی و استعفای نخست وزیر ادی راما شدند

سالن‌های سخنرانی خالی، ساختمان‌های سوزان و درخواست‌های تغییر: دانشجویان آلبانیایی جنبش اعتراضی را رهبری می‌کنند که به بزرگترین چالش برای نخست‌وزیر ادی راما در سال‌های اخیر تبدیل شده است.

آیا اعتراضات دانشجویی آلبانی می تواند تغییر سیاسی ایجاد کند؟

2026/10/16 16 اکتبر 2026 سالن‌های سخنرانی خالی، ساختمان‌های آتش گرفته و درخواست‌های تغییر: دانشجویان آلبانیایی جنبش اعتراضی را رهبری می‌کنند که به بزرگترین چالش برای نخست‌وزیر ادی راما در سال‌های اخیر تبدیل شده است.

بلندمرتبه‌های مجلل که افق تیرانا را متحول می‌کنند، قرار است تصویری از پایتخت مدرن اروپایی را به نمایش بگذارند. اما در پای یکی از این ساختمان ها، سامانتا، دانشجوی 22 ساله کارشناسی ارشد اقتصاد، اشک می ریزد.

او برای محافظت از خود در برابر گاز اشک آور، ماسکی را که بر سر داشت برمی دارد.

چگونه می توانم یک آپارتمان در یکی از این برج ها با حقوق 540 یورو [608 دلار] بپردازم؟ او در حالی که روبروی صف افسران پلیس ایستاده است فریاد می زند. من اجاره را با افرادی تقسیم می کنم که حتی آنها را نمی شناسم زیرا خانواده ام مهاجرت کرده اند. ما خسته شده ایم.

سالن‌های سخنرانی دانشگاه تیرانا در حالی که دانشجویان کلاس‌ها را تحریم کرده و به خیابان‌ها می‌آیند و خواهان استعفای نخست‌وزیر ادی راما، که از سال 2013 در قدرت است، خالی مانده‌اند.

آلبانیایی ها از اواخر ماه مه به عنوان بخشی از یک جنبش گسترده تر ضد دولتی موسوم به "انقلاب فلامینگو" که در واکنش به توسعه گردشگری چند میلیون یورویی مرتبط با جرد کوشنر، داماد دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، در منطقه ساحلی حفاظت شده زورنک آغاز شد، تظاهرات کردند.

با این حال، این جنبش از آن زمان به چالشی گسترده تر برای دولت راما تبدیل شده است.

در سه روز گذشته تظاهرات دانشجویی به خشونت کشیده شده استدرگیری ها سطل‌ها، مشاغل، ساختمان‌ها و بانک‌ها به آتش کشیده شده‌اند که برخی از آنها کاملاً در حال سوختن هستند. گاز اشک آور هوا را پر کرده است.

در طول سه روز اعتراضات در مجموع 152 نفر دستگیر و 324 نفر تحت بازجویی قرار دارند. جراحاتی هم در میان معترضان و هم در میان افسران پلیس گزارش شده است که پلیس می گوید 71 افسر در این درگیری ها مجروح شده اند.

دانشجویان از شرایط موجود در دانشگاه ها، هزینه تحصیلات عالی و چشم انداز بد شغلی پس از فارغ التحصیلی عصبانی هستند. اما مهمتر از همه، آنها خواهان کناره گیری دولت هستند و می گویند که حاضر به مذاکره درباره هیچ یک از خواسته های دیگر خود با نخست وزیر نیستند.

سامانتا گفت: "شما چهار ماه به حرف ما گوش نکردید در حالی که ما به صورت مسالمت آمیز اعتراض می کردیم. حالا که شهر می سوزد گوش می دهید."

در دو روز اول اعتراضات دانشجویی، نخست وزیر سکوت اختیار کرد.

سپس در ساعت 8:03 صبح روز پنجشنبه، راما در یک پیام ویدیویی ضبط شده در داخل ساختمان آسیب دیده از آتش سوزی کالج اروپا، در فاصله چند متری دفترش در خیابان اصلی تیرانا، بلوار شهدای ملت، ظاهر شد.

او گفت: «اینها دست اپوزیسیونی است که با پنهان شدن در پشت افراد نقابدار، می‌خواهد آلبانی را به جایی برگرداند که هرگز به آن باز نخواهد گشت».

روز بعد، او همچنین "دست های خارجی" را متهم کرد که به دنبال جلوگیری از پیوستن آلبانی به اتحادیه اروپا هستند.

این ناآرامی ها در یک لحظه حساس برای تلاش آلبانی برای پیوستن به اتحادیه اروپا رخ می دهد. بروکسل خواستار آرامش وخویشتنداری، از همه طرف‌ها می‌خواهد از تشدید بیشتر خودداری کنند و وارد گفت‌وگو شوند.

سالی بریشا، رهبر 82 ساله حزب دموکرات اپوزیسیون و نخست وزیر سابق، اتهامات راما مبنی بر اینکه اپوزیسیون پشت خشونت است را رد کرد.

او در یک کنفرانس مطبوعاتی با تمسخر ادعاهای راما مبنی بر مداخله خارجی گفت: "ما هیچ ایده ای نداریم که آیا یونان، ایران، صربستان یا شخص دیگری است." حزب دمکرات به طور کامل از این اعتراض حمایت می کند و تا آخر در کنار آن می ایستد. استعفا دهید و فوراً بروید!

دانشجویان علیه نظام سیاسی

برای Rigels Xhemollari از سازمان جامعه مدنی آلبانی Qendresa Qytetare (مقاومت مدنی)، شورش دانشجویی نقطه اوج ماه ها اعتراضات مسالمت آمیز است.

او با اشاره به تعدادی از تحقیقات فساد مالی در ارتباط با مقامات ارشد دولتی به دویچه وله گفت: «دلیل اصلی پاسخ ندادن نخست‌وزیر طی چهار ماه تظاهرات و تمسخر تظاهرکنندگان است. از دیگر دلایل می‌توان به وضعیت اقتصادی، پرونده‌های فساد و رسوایی‌های پی در پی اشاره کرد».

اما خشم تنها متوجه راما نیست. معترضان همچنین ناامیدی خود را از مخالفان سیاسی آلبانی ابراز کرده اند.

اسکردی توپالی، دانشجوی 20 ساله روزنامه نگاری، به دویچه وله گفت: "ما می خواهیم طبقه سیاسی 35 سال گذشته برود. ما یک آلبانی جدید با رهبران جدید می خواهیم."

برای مارک مارکو، تحلیلگر سیاسی، رئیس دانشکده تاریخ و فیلولوژی دانشگاه تیرانا، اعتراضات نقطه عطفی است.

او به دویچه وله گفت: "این واکنش یک نسل است. در جامعه ای که پاسخگو نبود، مردم را بیدار کردند و ما را به فکر تغییر وادار کردند."

اما مارکو هشدار می دهد که حتی استعفای راما و انتخابات جدید لزوما رهبری سیاسی جدید را به همراه نخواهد داشت.

وی گفت: "به چالش کشیدن دولت به خودی خود یک هدف نیست. اعتراض باید نتیجه دهد." باید یک پلاتفرم، یک آلترناتیو سیاسی وجود داشته باشد. شما نمی توانید به اعتراض رأی دهید.

جمولاری در عین حال استعفای راما را تنها راه پایان دادن به شورش می داند.

او به دویچه وله گفت: «تظاهرات فقط یک خواسته سیاسی دارد و یک راه حل سیاسی می طلبد: استعفای نخست وزیر.

خمولاری می گوید که رئیس جمهور آلبانی باید احزاب سیاسی را گرد هم آورد تا یک دولت موقت به رهبری یک نخست وزیر غیرحزبی تشکیل دهد و راه را برای انتخابات محلی و پارلمانی در ماه می 2027 هموار کند.