جنگ ایران کرایه نفتکشها را ۵ برابر کرد؛ حاشیه سود پالایشگاههای آسیایی منفی شد
افزایش هزینه حملونقل نفت خام در پی اختلال در جریان نفت خاورمیانه، کرایه نفتکشها در مسیر خلیج فارس به آسیا را به حدود ۳۶ دلار در هر بشکه رسانده و حاشیه سود پالایشگاههای آسیایی را تحت فشار قرار داده است.
افزایش هزینه حملونقل نفت خام در پی اختلال در جریان نفت خاورمیانه، کرایه نفتکشها در مسیر خلیج فارس به آسیا را به حدود ۳۶ دلار در هر بشکه رسانده و حاشیه سود پالایشگاههای آسیایی را تحت فشار قرار داده است.
سفیر ارجان-گروه اقتصادی: آژانس بینالمللی انرژی اعلام کرد پالایشگاههای آسیایی با بالاترین هزینههای حملونقل نفت مواجه شدهاند و افزایش هزینه نفت خام تحویلی، حاشیه سود پالایشگاههایی را که نفت خام ترش متوسط فرآوری میکنند، در سپتامبر به محدوده منفی رسانده است.
بر اساس اعلام آژانس بینالمللی انرژی، نرخ حملونقل یک نفتکش بسیار بزرگ در مسیر خلیج فارس خاورمیانه به آسیا تا اوایل اکتبر به حدود ۳۶ دلار در هر بشکه افزایش یافته است؛ رقمی که بیش از پنج برابر هزینه پیش از جنگ (تحمیلی علیه) ایران محسوب میشود.
این افزایش هزینه، فشار قابلتوجهی بر پالایشگاههای آسیایی وارد کرده است؛ زیرا هزینه انتقال نفت خام، بخش مهمی از هزینه نهایی تأمین خوراک پالایشگاهها را تشکیل میدهد.
آژانس بینالمللی انرژی اعلام کرده است پالایشگاهها میتوانند بخشی از کاهش عرضه نفت خاورمیانه را با خرید نفت خام ایالات متحده جبران کنند، اما هزینه حملونقل در این مسیر نیز افزایش یافته است.
نرخ حمل نفتکشها از منطقه گلف کاست آمریکا به چین از ۳۷ دلار در هر بشکه فراتر رفته است. بنابراین، استفاده از منابع جایگزین نیز لزوماً به کاهش هزینه تأمین نفت خام منجر نمیشود.
بر اساس گزارش اینوستینگ، افزایش هزینههای نفت خام تحویلی باعث شده حاشیه سود پالایشگاههای آسیایی که نفت خام ترش متوسط را فرآوری میکنند، در سپتامبر به محدوده منفی برسد.
این وضعیت در شرایطی رخ داده است که اختلال در جریان نفت از خاورمیانه، مسیرهای تجارت نفت خام را تغییر داده و هزینه حملونقل را برای خریدارانی که از مناطق تولیدکننده فاصله بیشتری دارند، افزایش داده است.
برای پالایشگاههای آسیایی، ترکیب قیمتهای بالای نفت خام و نرخهای بیسابقه حمل نفتکشها به این معناست که هزینه تأمین منابع جایگزین همچنان میتواند بالا باقی بماند؛ حتی زمانی که پالایشگاهها از محمولههای سنتی خاورمیانه فاصله میگیرند.
ادامه این روند میتواند حاشیه سود پالایشگاهها را بیش از پیش کاهش دهد و بر هزینه تأمین فرآوردههای نفتی در بازارهای آسیایی اثر بگذارد.
تجاوز نظامی آمریکا به ایران بار دیگر یکی از بنیادیترین معماهای نظریه روابط بینالملل و چانهزنی در بحران را پیش کشید: چرا کشوری با توانمندی مادی کمتر، در برابر ائتلافی از قدرتهای برتر نظامی کوتاه نمیآید و به خواستههای تحمیلی آنان تن نمیدهد؟
اهمیت سخنان مرشایمر در پرسشی است که در دل تحلیل او نهفته است: فاصله میان توانایی وارد کردن خسارت و توانایی وادار کردن طرف مقابل به تغییر رفتار چقدر است؟ این دو در ادبیات قدرت گاهی بهاشتباه یکی تلقی میشوند. یک کشور ممکن است بتواند زیرساختهای طرف مقابل را تخریب کند، اما این به معنای آن نیست که میتواند تصمیم سیاسی طرف مقابل را نیز به همان نسبت تغییر دهد.
در این برنامه از سلسله نشستهای تحلیلی «گذرگاه»، میزبان آقای علی باقری، دبیر کل حزب «عهد ایران» هستیم تا در خصوص درسها و عبرتهایی که دو جنگ تحمیلی و تجاوزکارانه دوازده و چهل روزه برای نظام حکمرانی ایران دارد گفتوگو کنیم. لزوم تحول در شیوههای حکمرانی و اولویتهای این تحول و نیز مخاطرات و تهدیدهای این اقدام، از مهمترین محورهای این گفتوگوست.