نقد و بررسی Tarek Atoui’s Turbine Hall – هاللویا، آلات موسیقی باران می بارد!
تیت مدرن، لندن این هنرمند لبنانی ترومپت ها، طبل ها، مخروط ها و صداها را به یک هیولای صوتی مبتکرانه و به هم پیوسته با نتایج خنده دار، غم انگیز و عرفانی تبدیل کرده است. برای احساس حرکت زمین آماده شوید! در کف تالار توربین، حوضچه‌های آب وسیع و صخره‌های بزرگ و مسطح تراشیده شده وجود دارد که ممکن است در دشت یا صحرا ببینید. می توانید روی آنها بنشینید یا بایستید یا بالا بروید. اما اگر به بالا نگاه کنید، نم
در کف تالار توربین، حوضچه‌های آب وسیع و صخره‌های ناهموار بزرگ و مسطح وجود دارد که ممکن است در دشت یا صحرا ببینید. می توانید روی آنها بنشینید یا بایستید یا بالا بروید. اما اگر به بالا نگاه کنید، نمی‌توانید از نگاه کردن دست بردارید - زیرا باران آلات موسیقی می‌بارد. به نظر می رسد که شیپورهای برنجی بسیار کشیده و طبل های درخشان غول پیکر در هوا شناور هستند و از تیرهای سقف نیروگاه سابق آویزان شده اند.
اگر هنرمند لبنانی تارک عتویی همین الان آن را رها می کرد، اینستالیشن تاثیرگذار و جذاب بود، اما این تیت مدرن است، عزیزم، و از آتویی خواسته نشده است که بزرگ ترین فضای آن را با اشیاء فیزیکی صرف اشغال کند. در عوض، خلاقیت‌های مجسمه‌سازی او و چیزهای پیدا شده با هنر دائماً در حال تغییر و نامرئی صداها طنین انداز می‌شوند. یک نت باس زمین لرزان از یک ترومپت آویزان می زند - یا از آن مخروط نیمه شفافی است که مانند یک مناره اثیری از زمین بلند می شود؟ سپس صدای طبل در فضا به گوش می رسد و صدای عاشقانه و دردناک زن نت هایی از نوستالژی و مالیخولیا بی پایان را می خواند.
گیرا است موسیقی شما را جذب کرده است. به نظر من این موسیقی است، هرچند انتزاعی، غیر ملودیک، بالا و پایین شدن صداهایی که شما را به اطراف و از میان جنگل چیزهای جامد اینستالیشن هدایت می کند. اما پس از آن - آیا موسیقی هرگز مجسمه سازی نیست؟ گوش دادن به نت های کوبه ای داسی استراوینسکی مطمئناً همین است. و میل به متبلور کردن امواج صوتی به چیزی قابل مشاهده همه را از مخترعان اپرا گرفته تا طراحان اپرا درگیر کرده است.نمایش های نور روانگردان
با این حال تارک آتویی هنوز هم موفق می شود با صدا و بینایی کاری جدید و زیبا انجام دهد. او شما را اذیت می کند و ذهن شما را درگیر می کند که چگونه آلات موسیقی او با صداهایی که می شنوید ارتباط دارند، چگونه سنگ ها و حوضچه های آب، لوله ها و سیم ها این سیل صوتی را ایجاد کرده اند. کل نصب یک دستگاه موسیقی متصل به هم است.
خنده دار هم هست طنزی گرم و سخاوتمندانه در همه اینها وجود دارد. در گذشته، به اسم کاریکاتوریست بریتانیایی اوایل قرن بیستم که چنین چیزهایی را مطرح کرد، یک ابزار مکانیکی دیوانه مانند این «هیت رابینسونیش» نامیده می‌شد. مقایسه بهتر لئوناردو داوینچی است که آلات موسیقی وحشی را در میان دیگر ماشین‌های واقعی و غیرممکن خود اختراع کرد: اندام‌هایی که با آب کار می‌کردند، ساز زهی به شکل یک جانور خارق‌العاده.
به نظر می رسد آتویی نیز مانند لئوناردو به دنبال هارمونی از دست رفته در جهان است، نت پنهانی که خداوند را خشنود کرد. غم در صداهایی موج می زند که این فضای خاکستری وسیع را پر می کند، زیرا نت های باس شدیدتر می تپند و به یک انفجار آخرالزمانی تبدیل می شوند. چه عزاداری می شود و ما را به کجا می برد؟ احساس می کنید در شهری پر از صداها و دیدنی ها هستید. انبوه قله های سر به فلک کشیده و شناور، صدای اسرارآمیز و اوج پرکاشن، هزارتوی باستانی و پرفراز و نشیب یک شهر را نشان می دهد. به لاهور و مراکش فکر کردم، یک خواننده خیابانی که یک بار در بازار استانبول شنیده شده است. با این حال این شهر ناب تر، کمتر ملموس است. برج های آن در هوا پرواز می کنند.
در نهایت، شما نمی توانید این را کاهش دهیداثر هنری جادویی و گریزان به معنایی ثابت. باید تسلیمش بشی صدا مانند یک رقص عرفانی مارپیچی شما را در خلسه خود جمع می کند. شباهت زیادی با طبل نوازان و دراویش صوفی وجود دارد که از موسیقی و حرکت برای القای آرامشی رهایی بخش و خلسه مانند استفاده می کنند. من مطمئناً نمی خواستم ترک کنم. ارتعاشات و ترکیب بصری پیچیده، مغز شما را مشغول می کند، اما شما نیز آرام و آرام هستید.
همچنین زندگی شهری در اطراف این سایت را نشان می دهد، صداهای عجیب و غریب بانک ساید: موسیقی شهر، که در کلاژ صدای تصادفی آتویی جمع شده است. اما وقتی دنیایی فراتر از دنیای فیزیکی به شما نشان داده می شود، واقعیت می لغزد و محو می شود. همه این اشیاء، از مخروط‌ها گرفته تا سنگ‌ها و گیتار الکتریک که به صورت زنده در نمای مطبوعاتی نواخته می‌شود، جز هوا هستند. آنها چشم را مجذوب خود می کنند، اما صدا در نهایت جهان مادی را در هم می شکند. چیزهای محکمی که آتویی با آن شروع می کند، به اندازه انعکاس در حوض حیاط غیر واقعی می شود.
آتویی این فرصت را غنیمت شمرده است که در این فضای وسیع با دو دست کار کند و چیزی غنی، مبتکرانه، خنده دار، غم انگیز، عرفانی خلق کند. این یک تالار توربین است که می توانید ساعت ها خود را در آن گم کنید، رویاپردازی و تعجب کنید. این پاسخ صوتی به خورشید در داخل خانه است - و آتویی یک مجوس مدرن است.
نصب تالار توربین Tarek Atoui از 13 اکتبر تا 11 آوریل 2027 در تیت مدرن لندن است.