کنگره آمریکا به جنگ اجاره‌های پنهان بازی‌ها می‌رود
به گزارش آی سی تی نیوز؛ ریچی تورس، نماینده دموکرات ایالت نیویورک در مجلس نمایندگان آمریکا، در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۳ مهر ۱۴۰۵) لایحه‌ای با نام Power To The Players Act را برای حفاظت از حق مالکیت گیمرها معرفی کرد. هدف این طرح، پایان دادن به مدل فروش بازی‌ها در قالب اجاره‌های پنهان است. […] نوشته کنگره آمریکا به جنگ اجاره‌های پنهان بازی‌ها می‌رود اولین بار در آی سی تی نیوز | مرجع اخبار فناوری اطلاع
به گزارش آی سی تی نیوز؛ ریچی تورس، نماینده دموکرات ایالت نیویورک در مجلس نمایندگان آمریکا، در تاریخ ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ (۲۳ مهر ۱۴۰۵) لایحه‌ای با نام Power To The Players Act را برای حفاظت از حق مالکیت گیمرها معرفی کرد. هدف این طرح، پایان دادن به مدل فروش بازی‌ها در قالب اجاره‌های پنهان است.
لایحه Power To The Players Act کمیسیون فدرال تجارت (FTC) را موظف می‌کند مقرراتی برای حفاظت از حقوق خریداران بازی‌های دیجیتال تدوین کند. هدف اصلی، پایان دادن به مدل فعلی است که در آن خرید بازی دیجیتال در واقع یک مجوز قابل لغو است، نه مالکیت واقعی.
این لایحه سه حق کلیدی را برای مصرف‌کنندگان در نظر گرفته است: حق مالکیت بازی‌های خریداری‌شده به‌جای مجوز، حق بازی حتی پس از خاموش شدن سرورها از طریق حالت آفلاین، و حق انتقال یا فروش مجدد بازی‌های خریداری‌شده.
بر اساس این لایحه، ناشران بازی‌های دارای قابلیت آنلاین، پیش از خاموش کردن سرورها، ملزم به ارائه حالت آفلاین خواهند بود تا بازیکنان بتوانند پس از پایان پشتیبانی رسمی به بازی دسترسی داشته باشند. این الزام، دسترسی به بخش‌های تک‌نفره بازی‌ها را حتی پس از توقف پشتیبانی آنلاین تضمین می‌کند.
تورس در بیانیه خود گفت: وقتی برای یک بازی پول می‌پردازید، باید مالک آن باشید. مصرف‌کنندگان باید حق مالکیت، حق بازی و حق انتقال آثاری را که خریده‌اند داشته باشند. بازی‌ای که به محض کشیدن دوشاخه توسط شرکت از دست می‌رود، خرید نیست؛ اجاره‌ای در لباس مبدل فروش است. خانواده‌ها در برانکس و سراسر کشور برای خرید این بازی‌ها پس‌انداز می‌کنند و شایسته چیزی بهتر از مجوزی هستند که هر لحظه می‌تواند ناپدید شود.
این لایحه در واکنش به اعتراضات گسترده به بسته شدن سرورهای بازی The Crew توسط یوبی‌سافت در سال ۲۰۲۴ شکل گرفته است. پس از خاموش شدن سرورها، بازیکنان حتی به بخش‌های تک‌نفره بازی نیز دسترسی نداشتند. تورس همچنین به بازی NBA 2K25 اشاره کرده که قرار است در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۶ از فروشگاه‌های دیجیتال حذف شود و سرورهای آن در ۳۱ دسامبر خاموش شوند.
برخی بازی‌های آنلاین به‌گونه‌ای معماری شده‌اند که ارائه حالت آفلاین برای آنها از نظر فنی امکان‌پذیر نیست یا نیازمند بازطراحی اساسی است. این موضوع می‌تواند مقاومت ناشران را برانگیزد.
انجمن نرم‌افزار سرگرمی (ESA) و ناشران بزرگ پیش‌تر با لوایح مشابه مخالفت کرده‌اند. ESA استدلال می‌کند که الزام به حفظ سیستم‌های قدیمی، منابع محدود تیم‌های توسعه را از ساخت بازی‌ها و فناوری‌های جدید منحرف می‌کند.
پیشینه قانون‌گذاری در کالیفرنیا
پیش‌تر لایحه Protect Our Games Act در کالیفرنیا با رأی ۴۳ به ۱۶ در مجلس ایالتی تصویب شد، اما در کمیته سنا با رأی ۴ به ۳ شکست خورد. حامیان این لایحه اعلام کرده‌اند که با بودجه و لابی‌گری بیشتر در دوره بعدی بازخواهند گشت و به دنبال ارائه نسخه‌های مشابه در سایر ایالت‌ها و سطح فدرال هستند.
تا زمان انتشار خبر، متن کامل لایحه منتشر نشده و تنها بیانیه مطبوعاتی دفتر تورس در دسترس است. این موضوع ارزیابی اثربخشی و قابلیت اجرای آن را دشوار می‌کند. همچنین لایحه تورس هنوز مسیر طولانی برای تصویب در کنگره پیش رو دارد و بیشتر لوایح پیشنهادی حتی به مرحله رأی‌گیری نمی‌رسند.
کمیسیون اروپا پیش‌تر درخواست قانون‌گذاری اجباری برای حفظ قابلیت بازی پس از توقف پشتیبانی را رد کرده و به جای آن، تدوین منشور رفتار داوطلبانه صنعت را در پیش گرفته است.
لایحه Power To The Players Act را می‌توان یک نقطه عطف در مبارزه با مدل «مالکیت موقت» بازی‌های دیجیتال توصیف کرد. سال‌هاست که ناشران بازی، خرید دیجیتال را به‌عنوان یک مجوز قابل لغو در نظر می‌گیرند و در شرایط خدمات خود این حق را برای خود محفوظ می‌دارند که دسترسی کاربران را در هر زمان قطع کنند. این رویکرد، اگرچه از نظر حقوقی در بسیاری از کشورها قانونی است، اما با درک عمومی مصرف‌کنندگان از مفهوم «خرید» همخوانی ندارد.
نکته هوشمندانه در این لایحه، تمرکز بر حق انتقال و فروش مجدد است. این حق، که در بازار فیزیکی بازی‌ها وجود داشت، در دنیای دیجیتال به‌تدریج از بین رفته است. اگر این لایحه تصویب شود، می‌تواند بازار دست‌دوم بازی‌های دیجیتال را احیا کند و به مصرف‌کنندگان قدرت چانه‌زنی بیشتری بدهد.
با این حال، چالش‌های اجرایی این لایحه قابل توجه است. الزام به ارائه حالت آفلاین برای همه بازی‌های آنلاین، از نظر فنی و اقتصادی برای ناشران دشوار است. همچنین، مخالفت شدید صنعت بازی و لابی‌گری قدرتمند آن، شانس تصویب این لایحه را کاهش می دهد. اما حتی اگر این لایحه تصویب نشود، می‌تواند فشار افکار عمومی را بر ناشران افزایش دهد و آنها را به سمت ارائه راهکارهای داوطلبانه سوق دهد.
در نهایت، این لایحه نشان‌دهنده یک تغییر مهم در نگاه قانون‌گذاران به حقوق دیجیتال مصرف‌کنندگان است. اگر این روند ادامه یابد، ممکن است شاهد قوانین مشابهی در سایر کشورها نیز باشیم.