سیکلوپ روی تار و سامانتا مورتون در حال تغییر شکل چهره با دست: چگونه «ادیسه» کریستوفر نولان هیولاهایش را واقعی کرد

برای اندرو جکسون، کلید قانع‌کردن هیولاهای «ادیسه» کریستوفر نولان اغلب ساده بود: چیزی واقعی را جلوی دوربین قرار دهید، خواه به معنای یک سیکلوپ غول‌پیکر آویزان از کابل باشد یا سامانتا مورتون که با دستانش صورت‌های سیلیکونی را تغییر می‌دهد. در گفتگوی از پیش ضبط شده با سردبیر مجله VFX Befores & Afters […]

اندرو جکسون، ناظر برنده اسکار VFX توضیح می‌دهد که چگونه عروسک‌سازی، پروتز، بدلکاری و ترفندهای درون دوربین، غول‌های Cyclops، Scylla، Circe و Laestrygonian را زنده کردند.

برای اندرو جکسون، کلید قانع‌کردن هیولاهای کریستوفر نولان «اودیسه» اغلب ساده بود: چیزی واقعی را جلوی دوربین قرار دهید، خواه به معنای یک سیکلوپ غول‌پیکر آویزان از کابل باشد یا سامانتا مورتون که با دستانش صورت‌های سیلیکونی را تغییر می‌دهد.

ناظر جلوه های بصری برنده اسکار فیلم در گفتگوی از پیش ضبط شده با یان فایلز سردبیر مجله VFX Befores & Afters که در ویو کنفرانس در تورین ایتالیا به نمایش درآمد، توضیح داد که چگونه این تولید عروسک، پروتز، بدلکاری، مینیاتور و جلوه های دیجیتال را برای خلق موجوداتی از جمله سیکلاپس، سیکلپس و فیلم های دگرگون کننده و S. Laestrygonians. داستان‌های مرتبط Raindance برای راه‌اندازی اولین جشنواره و بازار عمده عمودی بریتانیا (انحصاری) «Sin Filtro» تهیه‌کننده JK Media اولین میکرودرام‌های اصلی را که در ایالات متحده برای ViXMicrO TelevisaUnivision گرفته شده است (اختصاصی) تولید می‌کند.

جکسون توضیح داد که به جای تلقی جلوه های عملی و VFX به عنوان رویکردهای متضاد، هدف این بود که به نولان و بازیگران چیزی فیزیکی بدهیم تا در صورت امکان با آنها کار کنند. محبوب در Variety

این فلسفه در مورد سیکلوپ واضح‌تر بود.

وقتی در غار مشغول فیلمبرداری هستید، و ما می دانستیم که قرار است در یک غار باشیم، در یک غار واقعی، در حال فیلمبرداری با بازیگران واقعی در اطراف یکجکسون گفت: "آتش، باید چیزی وجود داشته باشد."

طرح اولیه نیاز به یک عروسک خیمه شب بازی پیچیده تر داشت، اما پس از اینکه نولان و طراح تولید، روث دی جونگ، غاری واقعی را در یونان پیدا کردند، برنامه به طور چشمگیری تغییر کرد. چیزی که انتظار می رفت در اواخر تولید فیلمبرداری شود، ناگهان باید ظرف چند ماه آماده می شد.

«این نوع واکنش کلی وجود داشت: «اوه نه، ما نمی‌توانیم در آن محدوده زمانی این کار را انجام دهیم. جکسون به خاطر می‌آورد که این امکان پذیر نیست. و من گفتم: «نه، نه، نه، ما تسلیم نمی‌شویم».

راه حل او این بود که این موجود را به یک ماریونت غول پیکر ساده کند.

او به تیم گفت: «تمام مفاصل پیچیده، آرنج، مچ دست، شانه ها را فراموش کنید. در عوض، آنها بخش‌های سفت و سخت اصلی بدنه را ساختند و آنها را با کابل آویزان کردند.

هنگامی که آنها حرکت آن را دیدند، جکسون متوجه شد که آنها درگیر چیزی هستند.

او گفت: "شما فقط می توانید کمی به آن فشار بیاورید، و همه چیز به دلیل مقیاس بسیار متقاعد کننده پیش رفت."

با نگاهی به گذشته، او معتقد است که برنامه عجولانه در واقع نتیجه را بهبود بخشیده است. جکسون گفت: «گفتن آن برایم دردناک است، زیرا رساندن عروسک «به غاری در نیمه کوه در یونان در دو ماه» بسیار دشوار بود. اما ساختار سست و سبک آن به آن سیالیتی می بخشید که مکانیکی پیچیده تر استنسخه ممکن است از دست داده باشد.

او گفت: «این محدودیت‌ها هستند که راه‌حل‌های خلاقانه را وادار می‌کنند که بهتر از زمانی است که هیچ محدودیتی نداشته باشید.

Cyclops تمام شده به ترکیبی تبدیل شد. از دست‌های انیماترونیک برای لحظاتی استفاده می‌شد که سربازان را می‌گرفتند، در حالی که CG مفاصل از دست رفته را پر می‌کرد و عروسک در اندازه کامل را بزرگ می‌کرد.

چهره آن با یک راه حل ساده و البته نه آسان دیگر ایجاد شد.

جکسون از بازیگر بیل اروین فیلم گرفته بود که با این شخصیت آزمایش می کرد، در حالی که تیم هنوز در حال بررسی پروتزهای گسترده بود. او از یکی از چشمان واقعی اروین فیلم گرفت، آن را چرخاند و روی پیشانی بازیگر قرار داد.

من به کریس [نولان] نشان دادم، و او گفت: "ما اینطوری کار می کنیم. تمام پروتزها را فراموش کنید. این کار را انجام دهید زیرا واقعا خوب است."

برای جکسون، مزیت این بود که چشم بخشی از عملکرد واقعی اروین باقی ماند.

او گفت: «تمام عملکرد این چشم بخشی از صورت اوست و همه آن ها کاملاً هماهنگ هستند.

اسکیلا به ترکیب متفاوتی از تکنیک ها نیاز داشت.

تولید بر روی یک قایق واقعی در دریای مدیترانه فیلمبرداری می‌کرد، بنابراین تیم یک سر موجود عملی با دهان باز ساختند که می‌توانست آن‌ها را قبل از بیرون کشیدن فیزیکی از روی عرشه روی دکل‌هایی که توسط هماهنگ‌کننده شیرین‌کاری، جورج کوتل برپا شده بود، روی آن‌ها بلغزند.

ما واقعاً می‌توانیم آن بدلکاری را انجام دهیم که از عرشه بیرون کشیده می‌شوندجکسون گفت: قایق واقعاً در جای درست.

بقیه هیولا سپس به صورت دیجیتالی ساخته شد و گردن های CG از سر عملی بیرون می آیند.

جکسون گفت: "پس دوباره، ترکیبی از عملی و CG، اما برای بازیگران و سران در نقطه ای که از قایق بیرون می آیند بسیار کاربردی است."

همین تأکید بر عملکرد فیزیکی، توالی دگرگونی سیرس را شکل داد.

جکسون که از نزدیک روی صحنه با طراح پروتز Conor O'Sullivan کار می کرد، گفت که رویکرد انیماترونیک اولیه بسیار کند و محدود کننده به نظر می رسد.

او به یاد می آورد که فکر می کند: "این هرگز برای این کار نخواهد کرد."

در عوض، تیم چهره‌های سیلیکونی بسیار نرمی را بر روی ساختارهای سفت و سخت جمجمه ایجاد کردند که از قبل با آهن‌ربا بریده شده و در کنار هم نگه داشته شده بودند. این به مورتون اجازه داد تا خودش تغییر شکل را به طور فیزیکی دستکاری کند.

جکسون گفت: «او در واقع خودش آن چیز را حرکت می‌داد. او به نوعی در تغییر شکل نقش داشت.»

نتیجه به مورتون آزادی عمل داد تا صرفاً به یک اثر مکانیکی از پیش برنامه ریزی شده واکنش نشان دهد.

جکسون گفت: "ما او را در حال انجام این کار در تمام طول فیلم، مانند سه دقیقه در حالی که فقط در حال ادامه دادن و به نوعی کشیدن، هل دادن و دستکاری و واقعاً وارد شدن به آن اجرا بود، فیلمبرداری کردیم."

حتی غول های Laestrygonian به شدت بر توهم قدیمی مدرسه متکی بودند.

«بیشتر آن واقعاً درست بودجکسون با استفاده از قرار دادن دوربین، اجراکننده‌های بزرگ‌تر، پایه‌های کوچک‌تر و زوایای انتخاب شده با دقت، گفت.

جکسون در سراسر فیلم گفت که هدف واقعی این نیست که ثابت کنیم کاری عملا انجام شده است.

برای اطمینان از این بود که هر چیزی که روی پرده ظاهر می شود در همان دنیای فیزیکی بازیگران استوار باشد.

همانطور که او در حین بحث درباره Cyclops بیان کرد، داشتن "چیزی واقعی در اندازه مناسب در مکان مناسب" راه طولانی را در تعیین اینکه یک افکت باید چگونه باشد، حتی زمانی که کار دیجیتال در نهایت این توهم را کامل می کند، کمک می کند.

از «کینگ کنگ» ویلیس اوبراین تا «اودیسه» نولان، همیشه ترکیبی از ترفندها بوده است که طلسم مخاطب را می‌اندازد.