برادران کوئن با تشکر و اهانت آمیز از مخترعان سینما، طنز علامت تجاری خود را به مراسم جایزه لومیر می آورند.

جوئل و اتان کوئن با اجرای اسپانیایی «هتل کالیفرنیا» به زبان اسپانیایی جیپسی کینگز، عصر جمعه در جشنواره فیلم لومیر لیون برای دریافت جایزه لومیر روی صحنه رفتند و چهار دهه فیلمسازی را با ادای احترامی غیرقابل احترام به مخترعان سینما جشن گرفتند. از لومیرها برای اختراع […]

خاویر باردم با داستان‌هایی از «کشوری برای پیرمردها نیست» به فیلمسازان برنده اسکار ادای احترام می‌کند، در حالی که اجرای موسیقی و شوخی‌های روی صحنه جشن لیون را نشان می‌دهد.

اتان به شوخی گفت: «از لومیرها برای اختراع دوربین فیلم متشکرم، وگرنه ما را لعنت می‌کردند.» داستان‌های مرتبط، کارگردان «ماسک»، الکس گیبنی تأیید می‌کند که یونیورسال در برنامه‌ریزی اکران خارج از کشور متزلزل شده است، می‌گوید سعی کرده با ایلان ماسک مصاحبه کند: «پاسخ او نوشتن «گیبنی یک دوش است» بود. Doc Stories از دوازدهمین فهرست فیلم‌های سالانه رونمایی می‌کند (اختصاصی)

انتخاب موسیقی خود اشاره ای به کمدی کالت کوئن به نام «لبوفسکی بزرگ» بود که نقش آفرینی پر زرق و برق جان تورتورو، عیسی کوئینتانا را داشت. محبوب در Variety

این گردهمایی پر ستاره شامل خاویر باردم، فرانسیس مک دورمند، برنده سابق جایزه لومیر ویم وندرس، رابرت ایگرز، میشل هازاناویسیوس و برنیس بژو، بنویت ماگیمل، آنتوان دو کون و کالب دشانل بودند که در شهر برای یک مسترکلاس و یک فیلم برجسته Lake-Motion-e-Egers. "Wildwood."

جوئل با پذیرفتن این جایزه به چهار دهه فیلمسازی با برادرش فکر کرد. ما این کار را انجام دادیم زیرا عاشق سینما هستیم و عاشق داستان سرایی هستیم.او گفت. ما، تقریباً با استثناهای خاص، چیزی جز سرگرم کننده ساختن این فیلم ها در طول دهه ها داشته ایم.»

باردم که برای ایفای نقش هیجان‌انگیز آنتون چیگور در فیلم «کشوری برای پیرمردها» برنده جایزه اسکار شد، یکی از رنگارنگ‌ترین ادای احترام‌های شب را اجرا کرد و به یاد آورد که چگونه در ابتدا تلاش کرد علیرغم اینکه مدت‌ها از تحسین‌کنندگان کوئن‌ها بود، نقش را رد کند.

باردم به یاد می آورد: «من با آنها در نیویورک در دفترشان نشستم و گفتم: «گوش کن، من تو را تحسین می کنم، تو را می پرستم، تو شگفت انگیزی، اما از خشونت متنفرم، رانندگی نمی کنم و به سختی می توانم انگلیسی صحبت کنم. لعنتی من اینجا چه کار می کنم؟»

او گفت: "آنها هیچ دلیلی برای ساخت فیلم به من ندادند. آنها فقط می خندیدند." "من فکر کردم، "من نمی دانم این تجربه چگونه خواهد بود، اما می دانم که استرس زا نخواهد بود. بنابراین بله، بیایید این کار را انجام دهیم."

ایتن داستان دیگری در مورد تعهد باردم به این نقش داشت. او به یاد می آورد که بازیگر تصمیم گرفته بود که شخصیتش باید رنگ پریده باشد، بنابراین در طول فیلمبرداری عمدتاً در فضای باز، یک دستیار تولید جوان در حالی که یک چتر آبی روشن بالای سرش گرفته بود، او را تا صحنه همراهی می کرد. اتان به شوخی گفت: «و تعجب می کند که چرا ما به او خندیدیم.

ادای احترام این بازیگر، زمانی که او به معنای کار با برادران برای او فکر می کرد، به شکل صمیمانه تری به خود گرفت. باردم گفت: "چیزی که آنها به من دادند یک شاهکار و هدیه یک زندگی شخصی و حرفه ای بود." "آنها رویایی را به واقعیت تبدیل کردند. ده سال بعد از اینکه من گفتم هرگز اتفاق نخواهد افتاد، اتفاق افتادحتی بهتر از آن چیزی بود که تصور می کردم.»

این شب همچنین با ادای احترام موسیقی همراه بود و بنابار خواننده و ترانه‌سرا فرانسوی آهنگ «Parce que tu crois» چارلز آزناوور را اجرا کرد که توسط جوئل کوئن به عنوان آهنگ مورد علاقه‌اش انتخاب شد. آنجلیک کیجو، برنده پنج جایزه گرمی، اجرای آهنگ «Ne me quitte pas» ژاک برل، یکی از آثار مورد علاقه باردم را ارائه کرد.

این ادای احترام همچنین با نمایش فیلم کوتاه «1943-1997» ساخته اتوره اسکولا در سال 1997، که پسر جوان یهودی را دنبال می‌کند که از دست نازی‌ها در رم زمان جنگ فرار می‌کند و در یک سالن سینما پناه می‌برد، به‌موقع خود را نشان داد. با گذشت پنج دهه از سینمای ایتالیا بر روی پرده، این پسر پیر می شود. این فیلم در سال 1997 با یک پسر جوان آفریقایی به پایان می رسد که از آزار و شکنجه به همان تئاتر فرار می کند و شباهتی بین گذشته و حال ترسیم می کند.

باردم پیام فیلم را دریافت و بر اهمیت آن تاکید کرد. او گفت: «دیگر هرگز برای همه، از کنگو گرفته تا سودان تا فلسطین، دیگر هرگز نخواهد بود».

جوئل همچنین از جامعه دوستداران فیلم لیون و تعهد جشنواره به تجربه مشترک سینما قدردانی کرد و از تماشاگرانی که هنوز از "جمع شدن در یک اتاق تاریک با افراد زیادی و دیدن آن در یک صفحه بزرگ لذت می برند" قدردانی کرد.

جوئل و اتان کوئن از زمانی که اولین فیلم خود را با تریلر نئو نوآر «Blood Simple» در سال 1984 ساختند، یکی از متمایزترین فیلم‌نامه‌های سینمای آمریکا را ساخته‌اند که شامل کمدی جنایی «بالا بردن آریزونا»، محبوب کالت «The Big Lebowski»، «Ou Brotherodys musical دوران افسردگی» است. وگلچین غربی «تصنیف باستر اسکراگز».

فیلم هیجان‌انگیز آن‌ها در سال 2007 با نام «کشوری برای پیرمردها» برنده چهار اسکار از جمله بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه اقتباسی و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای باردم شد، در حالی که «فارگو» اولین اسکار را برای برادران برای فیلم‌نامه اصلی در سال 1997 به ارمغان آورد.

در کن، نمایش قابل توجه آنها در سال 1991 آغاز شد، زمانی که «بارتون فینک» نخل طلای بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر مرد را برای جان تورتورو به دست آورد. آنها در سال 1996 برای "فارگو" و "مردی که آنجا نبود" در سال 2001 برنده بهترین کارگردانی شدند، در حالی که "در درون لوین دیویس" جایزه بزرگ را در سال 2013 دریافت کرد. در سال 2015، آنها به عنوان رئیس هیئت داوران جشنواره به کروازت بازگشتند.

افتخار روز جمعه، جوئل و اتان را پس از برادران بلژیکی ژان پیر و لوک داردن در سال 2020، دومین زوج فیلمسازی می‌سازد که جایزه لومیر را دریافت می‌کنند. دریافت‌کنندگان قبلی شامل کلینت ایستوود، کوئنتین تارانتینو، پدرو آلمودوار، مارتین اسکورسیزی، کاترین دنووا، فرانسیس فورونگ، کاترین دنووا، فرانسیس فورونگ هستند. کمپیون، تیم برتون، ویم وندرس، ایزابل هاپرت و مایکل مان.

جشنواره فیلم لومیر یکشنبه 18 اکتبر به پایان می رسد.