Worldpeace DMT: Stick Around for Tea نقد و بررسی - دوتایی «لپ تاپ تیوی» همه چیز را مسخره نگه می دارد اما آهنگ ها را تقویت می کند
(WPDMT) با بازگرداندن طراحی صدای فوقالعاده اولین آلبوم تحسینشدهشان در سال 2025، این دو لندنی دوران کودکی را با طنز عجیب و موسیقایی فوقالعاده کاوش میکنند یکی از شگفتانگیزترین رویدادهای سال گذشته The Velvet Underground & Rowan بود، اولین آلبوم گروه دوتایی پر سواد لندن Worldpeace DMT. آن عنوان بیاحترامی آلبوم رویکرد آنها را به ارجاعاتشان خلاصه میکرد: لئو فینچام و روآن مایلز - همچنین از Femcel
این دو لندنی با بازگرداندن طراحی صدای فوقالعادهای از اولین تحسینبرانگیز خود در سال 2025، دوران کودکی را با طنز عجیب و موسیقیایی فوقالعاده کاوش میکنند.
یکی از برترینهای شگفتانگیز سال گذشته، The Velvet Underground & Rowan بود، اولین آلبوم گروه دوتایی حیرتانگیز و فوقسواد لندن Worldpeace DMT. این عنوان آلبوم بیاحترامی رویکرد آنها را به ارجاعاتشان خلاصه میکرد: لئو فینچام و روآن مایلز - همچنین از Femcels - با یک پالت مستقیماً از NME در حدود سال 2011 به Fleetwood Mac and the Beach Boys اشاره کردند.
امسال، Worldpeace DMT تغییر مسیر داده است، شاید در پاسخ به پیشنهاداتی مبنی بر اینکه آنها در خط مقدم یک ژانر نوظهور به نام «لپتاپ twee» هستند. میکس اوت این دو گروه Flowers Powers عمدتاً از آوازخوانی غارتکننده و نمونهبرداری سنگین به نفع سازهای زنده که دامنهای از Spiritualized تا کشور غیرقانونی را در بر میگرفت، اجتناب کردند. Stick Around for Tea، دومین آلبوم آنها، سایهای از طراحی صدای احمقانه و شبیه سانگ تانگ را به ارمغان میآورد که اولین کار آنها را چنان شاد کرد، در حالی که آهنگنویسی فینچم و مایلز را به منصه ظهور رساند.
به نظر می رسد که Stick Around for Tea یک آلبوم مفهومی درباره دوران کودکی باشد. هوی و هوس ذاتی پروژه Worldpeace DMT مناسب این آهنگ هاست که طنز خشک را از اشعار مربوط به عنکبوت ها، ببرها وگیتارهای انسانی فینچم و مایلز به شیوهای خودآگاهانه کودکانه میخوانند که موزیکال تند آنها را رد میکند: برای مثال، شادی سرسبز و تقریباً پارک ون دایک در مونیخ جیارو، یا مهارت در ساختار پاپ ضد گلوله در آهنگ عنوان. نتیجه آن نوعی رکورد ویرانگر معاصر است که حتی کلاسیک نویسان قدیمی نیز احتمالاً نمی توانند دماغ خود را بالا ببرند.