بررسی نسل شاید توسط کامیلا کاوندیش - واقعاً پشت شکاف باروری چیست؟
الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده، در حالی که آماده می‌شد یک سوزن پر از هورمون را به قسمت میانی‌اش بزند، به دوربین خندید و گفت که به خوبی می‌دانست که، بله، مردم قطعاً در کنگره آزاد بودند. تخم‌مرغ‌ها، و در تلاش بود تا مخاطبان آنلاین خود را با خود همراه کند
الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده، در حالی که آماده می‌شد یک سوزن پر از هورمون را به قسمت میانی خود بزند، در مقابل دوربین خندید و اضافه کرد که به خوبی می‌دانست که، بله، مردم قطعاً در این مورد عجیب خواهند بود. در سن 36 سالگی، نماینده کنگره شروع به فریز کردن تخمک‌هایش در اینترنت کرده بود. مستقیماً به این سؤال پرتنش که چگونه یک زن جاه طلب باید باروری خود را مدیریت کند.
این یک نگرانی جدی است: در سرتاسر جهان، نرخ زاد و ولد به شدت در حال کاهش است. کامیلا کاوندیش، روزنامه‌نگار فایننشال تایمز در کتاب جدیدی که علت آن را بررسی می‌کند، خاطرنشان می‌کند: «تنها مرگ سیاه در قرن چهاردهم با آنچه اکنون در حال وقوع است قابل مقایسه است». با کنار گذاشتن سمی‌ترین روایت‌های مربوط به جنگ جنسیتی، «توضیح استاندارد این است که وقتی زنان تحصیل می‌کنند، آزادی و خودمختاری را به خانواده ترجیح می‌دهند». همانطور که کاوندیش توضیح می دهد، با این حال، این "تمام داستان" نیست.
کتاب او با تکیه بر انبوهی از گزارش ها به دنبال ارائه تصویری ظریف تر است. کاوندیش با «شکاف باروری» شروع می‌شود - نام رسمی تفاوت بین تعداد فرزندانی که مردم می‌گویند می‌خواهند و تعداد بچه‌هایی که واقعاً دارند - و به سمت عقب حرکت می‌کند و بر تجربه زندگی مردان و زنانی تمرکز می‌کند که فرزندان کمتری از آنچه انتظار داشتند، دارند. چه چیزی آنها را متوقف کرد؟
گیومه دوتایی کاوندیش شکاف بین نکات رایج در مورد باروری و گفتگوهای واقعی را نشان می دهد.والدین بالقوه دارند
برای برخی، مانع اصلی یافتن شریک مناسب به موقع است. برای دیگران، این به افزایش هزینه های تشکیل خانواده (که مسکن به طور خاص می تواند یک عامل باشد) و دشواری عظیم ایجاد تعادل بین شغل و مراقبت، به ویژه زمانی که در وهله اول ایجاد یک پایه حرفه ای طولانی تر طول می کشد، مربوط می شود. موارد دیگری نیز وجود دارد: «بدبینی منطقی به چشم‌اندازهای نسل بعدی» در دنیایی بی‌ثبات، ننگ پذیرش مادری، کمبود داستان‌هایی که در مورد پدر بودن تجلیل می‌کنند، فشار برای انجام «فرزندپروری فشرده»، فریب «شغل‌های حریصانه» که به خوبی جبران می‌شوند اما همه‌گیر هستند و غیره. همچنین خستگی محض در مراقبت از یک کودک کوچک وجود دارد. بادهای مخالف قوی است.
کاوندیش می‌گوید، روی هم رفته، «وظیفه شاد، کثیف و زندگی‌بخش تشکیل خانواده به چیزی تبدیل شده است که بیشتر شبیه به یک کار طاقت فرسا، تنهایی و گران است». ما به آرامی اما مطمئناً به سمت رفتار با والدین مانند یک انتخاب سبک زندگی خودسرانه رفته‌ایم. وظیفه شماست که با آن کنار بیایید.» اینها مشاهدات انتزاعی نیستند. خود کاوندیش یک مادر شاغل سه فرزند است که به خوبی با مشکلات حمایت از خانواده و مدیریت یک شغل آشنا است. او هیچ توهمی در مورد این که چقدر می تواند سخت باشد ندارد، و هیچ علاقه ای به تظاهر به خلاف آن ندارد. او خاطرنشان می کند: "من از اینکه در 20 سال گذشته، علی رغم لفاظی ها در مورد انعطاف پذیری، چقدر در محل کار تغییر کرده است، شگفت زده شده ام." من فکر می کنم آنچه تغییر کرده است این استزنان جوان در حال حاضر چقدر واقع بینانه در مورد مبادله هستند.»
گلوریا استاینم، فمینیست پیشرو در مصاحبه ای با دیوید رمنیک در سال 2015 گفت: «تولید مثل کل بازی توپ است، و اینکه چه کسی آن را کنترل می کند، اساسی ترین سؤال است.» Generation Maybe نشان می‌دهد که چگونه دولت‌های مستبد در چین، روسیه، ایران و جاهای دیگر به کاهش نرخ زاد و ولد با انواع سیاست‌های سرکوب‌گر پروناتالیست واکنش نشان داده‌اند - تحریم ازدواج کودکان، دشوارتر کردن طلاق و ممانعت از دسترسی به سقط جنین. حملات دولت ترامپ به حقوق باروری و بودجه فدرال برای مراقبت از کودکان از این روند پیروی می کند و زنان را به نقش های خانگی دعوت می کند. یک راه حل ساده برای مشکل کمبود تولد، مجبور کردن زنان به تولید مثل است.
ممکن است ایجاد مداخلات موثر در سیاست پروناتالیستی که به جای به دام انداختن، تشویق می‌کند، آسان نباشد - اما غیرممکن نیست. کاوندیش به آنچه در سنگاپور، اسکاندیناوی و فرانسه مؤثر بوده و چه چیزی جواب نداده، نگاه می‌کند، و تنها دوجین راه را برای کمک به مردم در انتخاب فرزندان، از ساخت مسکن بیشتر گرفته تا ارائه مزایای والدین و حتی دادن رای به خود کودکان بیان می‌کند: «تقریباً تمام سیاست‌هایی که ممکن است به افزایش نرخ زاد و ولد کمک کند، همچنین می‌تواند به شکوفایی انسان کمک کند».
در این کتاب خبری از هکتور یا تکان دادن انگشت نیست. آنچه در عوض ارائه می‌شود، رویکردی همدلانه و کنجکاو به یک دوگانگی کاملاً منطقی است. با انجام این کار، Generation Maybe شکاف عظیم بین نقاط صحبت محبوب را روشن می کنددر مورد باروری و گفتگوهای واقعی والدین بالقوه. برای کاوندیش، هدف واقعی متقاعد کردن کسی برای بچه دار شدن نیست. این صرفاً «این است که کودکان را به یک انتخاب واقعی تبدیل کنیم».
نسل شاید: چرا ما بچه های کمتری داریم و چه معنایی برای همه ما دارد توسط کامیلا کاوندیش توسط Bodley Head (25 پوند) منتشر شده است. برای حمایت از گاردین، نسخه خود را در سفارش دهید. هزینه های تحویل ممکن است اعمال شود.