جنگنده J-20S چین؛ کابوس جدید نیروی دریایی آمریکا در اقیانوس آرام؟
جنگنده J-20S چین، جدیدترین مدل دو سرنشینه پنهانکار، با اعلام قابلیت حمله دقیق به اهداف دریایی توسط پکن، تهدیدی بالقوه برای نیروهای دریایی آمریکا در اقیانوس آرام محسوب میشود. جمهوری خلق چین در یک دهه اخیر سرمایهگذاری عظیمی بر توسعه توانمندیهای نظامی خود، بهویژه در بخش نیروی هوایی، انجام داده است. اکنون، رسانههای دولتی این ... The post جنگنده J-20S چین؛ کابوس جدید نیروی دریایی آمریکا در اقیانوس
0 ارسال شده توسط: مجید امیری 24 مهر 1405 ساعت 19:23
جنگنده J-20S چین، جدیدترین مدل دو سرنشینه پنهانکار، با اعلام قابلیت حمله دقیق به اهداف دریایی توسط پکن، تهدیدی بالقوه برای نیروهای دریایی آمریکا در اقیانوس آرام محسوب میشود.
جمهوری خلق چین در یک دهه اخیر سرمایهگذاری عظیمی بر توسعه توانمندیهای نظامی خود، بهویژه در بخش نیروی هوایی، انجام داده است. اکنون، رسانههای دولتی این کشور از تغییر رویکرد عملیاتی در یکی از پیشرفتهترین داراییهای هوایی خود خبر میدهند. این تحول میتواند موازنه قدرت نظامی در اقیانوس آرام را دستخوش تغییر کند و سناریوهای جدیدی را برای پنتاگون رقم بزند.
J-20S: توسعه ماموریت فراتر از برتری هوایی
در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۶، رسانههای دولتی چین (به مناسبت ۱۵مین سالگرد اولین پرواز جنگنده J-20 ) اعلام کردند که مدل دو سرنشینه J-20S Mighty Dragon قابلیت حمله دقیق به اهداف دریایی را دارد. این توسعه، ماموریت اصلی J-20 را فراتر از برتری هوایی گسترش میدهد و شامل قابلیتهای جنگ الکترونیک پیشرفته، فرماندهی و کنترل، و تیمسازی با پهپاد میشود.
جنگنده J-20 اولین جنگنده نسل پنجم پنهانکار ساخت چین است که در ابتدا برای ماموریتهای برتری هوایی طراحی شد. مدل J-20S یک نسخه دو سرنشینه است که برای گسترش ماموریتهای عملیاتی آن طراحی شده است. سرنشین دوم میتواند به مدیریت ماموریتهای پیچیده شامل حسگرها، جنگ الکترونیک و پهپادها کمک کند. تلویزیون دولتی CCTV چین، جی-۲۰اس را قادر به برتری هوایی میانبرد و دوربرد، حملات دقیق به اهداف زمینی و دریایی، آگاهی موقعیتی پیشرفته، اخلال الکترونیکی و فرماندهی و کنترل تاکتیکی توصیف میکند. با این حال، اینها همچنان ادعاهای چین هستند و هنوز به طور مستقل تأیید نشدهاند.
اهمیت قابلیت حمله ضدکشتی و چالشهای آن
در جنگ دریایی مدرن، شناسایی و حمله به کشتیهای دشمن قبل از شلیک تسلیحاتشان حیاتی است. ناوهای هواپیمابر، ناوشکنها و سایر شناورها اهداف ارزشمندی هستند و هواپیماهای پنهانکار میتوانند با فرار از شناسایی، دفاع آنها را پیچیده کنند. یک J-20S پنهانکار مجهز به تسلیحات ضدکشتی میتواند بدون شناسایی به مناطق دریایی مورد مناقشه نزدیک شود و زمان واکنش سامانههای دفاعی را کاهش دهد. این مدل همچنین میتواند به عنوان پلتفرم شناسایی عمل کند و اطلاعات هدفگیری را به سایر سامانههای چینی ارائه دهد که برای عملیات نیروی دریایی آمریکا در تنگه تایوان، دریای چین شرقی و جنوبی بسیار مهم است.
USNI News گزارش داده که تسلیحات ضدکشتی قابل حمل توسط J-20S هنوز نامشخص هستند. چین هیچ موشک ضدکشتی خاصی را برای این جنگنده معرفی نکرده است. سوالات مهمی از جمله اینکه آیا موشکهای ضدکشتی در محفظههای داخلی جی-۲۰اس جای میگیرند یا نیاز به حمل خارجی دارند، چگونه حمل خارجی بر ویژگیهای پنهانکاری تأثیر میگذارد و برد و قابلیتهای هدفگیری این تسلیحات چقدر است، بیپاسخ ماندهاند. حمل داخلی برای حفظ ویژگیهای پنهانکاری ضروری است. در حالی که چین زرادخانه گستردهای از تسلیحات ضدکشتی پیشرفته دارد، سازگاری آنها با J-20S تأیید نشده است.
ترکیب جنگنده سرنشیندار و پهپادها؛ آینده نبرد؟
یکی از مهمترین قابلیتهای بالقوه J-20S ، توانایی آن در هماهنگی با پهپادها (Manned-Unmanned Teaming) است. چین نیز مانند آمریکا، علاقهاش را به سامانههای جنگی مشترک و خودمختار نشان داده است. با پیکربندی دو سرنشینه، یک خدمه میتواند بر خلبانی و دیگری بر مدیریت پهپادهای همراه تمرکز کند. این پهپادها میتوانند ماموریتهایی مانند شناسایی دریایی، جنگ الکترونیک، اخلال، شناسایی هدف، عملیات فریب و پشتیبانی از حملات علیه اهداف با ریسک بالا را انجام دهند. با این حال، توانایی واقعی چین در عملیات پیچیده با پهپادها تحت رهبری J-20S هنوز به صورت عمومی اثبات نشده است.
تهدید روزافزون برای نیروی دریایی آمریکا در اقیانوس آرام
نیروهای دریایی آمریکا در نزدیکی زنجیره جزایر اول، در حال حاضر با شبکه رو به رشد و قدرتمند ضد دسترسی/منع منطقه (A2/AD) چین مواجه هستند. این تهدیدات شامل موشکهای ضدکشتی دوربرد، زیردریاییها، شناورهای سطحی، هواپیماهای گشتزنی دریایی و سامانههای نظارت و هدفگیری ساحلی میشوند. جنگنده J-20S چین میتواند یک پلتفرم تهاجمی بالقوه دیگر به این شبکه اضافه کند. یک هواپیمای پنهانکار با قابلیت حملات دریایی میتواند مشکل جدی برای نیروهای متفقین در منطقه ایجاد کرده و تکامل قابل توجهی در استراتژی قدرت هوایی چین باشد.