آیا اعتراضات دانشجویی در آستانه انتخابات ریاست جمهوری فرانسه دستکاری می شود؟

نخست‌وزیر فرانسه گفته است که خشم دانشجویان به سلاح تبدیل می‌شود، زیرا اتحادیه‌ها و سایر معترضان نیز برای حضور در خیابان‌ها آماده می‌شوند.

شور و اشتیاق فرانسوی ها برای اعتراض در اروپا افسانه ای است.

در چند سال گذشته، ما مرتباً شاهد بوده‌ایم که کشاورزان از قوانین گران‌قیمتی که کودهای دامی را در دفاتر شهرداری محلی می‌بازند، خشمگین هستند، در حالی که جوانان نقاب‌دار به طور دوره‌ای نارنجک‌های دست‌ساز را به سوی پلیس ضدشورش در حومه‌های محروم شهر پرتاب می‌کنند.

اکنون بیش از سه هفته است که هزاران دانش آموز ورود به دبیرستان ها را مسدود کرده و نارضایتی های خود را به خیابان ها برده اند.

این شنبه، صدها تظاهرات جدید در سراسر فرانسه اعلام شده است.

انتظار می رود اتحادیه های کارگری و چهره های کلیدی جنبش موسوم به "جلیقه زردها" به دانشجویان بپیوندند.

سباستین لکورنو، نخست‌وزیر فرانسه، این هفته اظهار داشت که خشم دانشجویان در حال دستکاری است زیرا سیاست در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری سال آینده گرم می‌شود.

ژله‌های زرد (جلیقه زرد) برای بیش از یک سال از سال 2018 علیه افزایش هزینه‌های زندگی تظاهرات کردند و به یکی از طولانی‌ترین جنبش‌های اعتراضی در تاریخ فرانسه تبدیل شدند.

ژروم رودریگز، فعال برجسته ژله‌های زرد، از اینستاگرام برای تشویق مردم برای پیوستن به تظاهرات روز شنبه استفاده کرده است.

او در ویدئویی گفت که اعتراضات باید صدایی به گوش کسانی بدهد که "می خواهند بتوانند آبرومندانه زندگی کنند، دیگر مجبور نیستند هر سنت را بشمارند، و دیگر مجبور نباشند بین خوردن و رانندگی یکی را انتخاب کنند."

او افزود: "خشم حزب سیاسی ندارد. یخچال خالی حزب سیاسی ندارد."

بنابراین در اتحادیه اروپا چه می گذرددومین اقتصاد بزرگ؟

ناآرامی اجتماعی، هزینه های استقراض دولت در بالاترین حد چشمگیر، پارلمان فرانسه به شدت دوپاره و درب گردان ظاهراً نخست وزیران خشمگین فرانسه - شش نخست وزیر در پنج سال گذشته - همگی ادعا می کنند که می خواهند بدهی عمومی کشورشان را کاهش دهند.

آیا فرانسه در نقطه شکست است - و همه اینها برای ارز منطقه یورو که فرانسوی ها بخش بزرگی از آن هستند چه معنایی دارد؟

آن لور دلات، اقتصاددان به من گفت: "شما نمی توانید فرانسه را با بحران بدهی یونان در سال 2012 یا آرژانتین در سال 2001 مقایسه کنید. و بازارهای مالی این را می دانند."

او محقق CNRS در بخش اقتصاد دانشگاه پاریس دوفین است. چهره ای شناخته شده در مناظره های رسانه های فرانسوی درباره وضعیت بد بدهی عمومی این کشور.

بازارها قبلاً در سال 2024 تشخیص دادند که پس از انتخابات [فوری]، پارلمان به شدت بین سه بلوک [سیاسی مخالف] تقسیم شده است، اما آنها همچنین متوجه شده اند که فرانسه کشور بزرگی است که توانایی افزایش مالیات در صورت لزوم را دارد.»

دلات با اشاره به بودجه کوچک نخست وزیر وقت بریتانیا که باعث کاهش شدید پوند، افزایش بازده اوراق قرضه دولتی و افزایش نرخ های وام مسکن شد، پیشنهاد می کند: «وضعیت ما بیشتر شبیه بریتانیا در سال 2023 با لیز تراس است.

این بحران نسبتا کوتاه مدت بود زیرا بازارها تشخیص دادند که بریتانیا ابزارهای مالی برای اصلاح خود را دارد.

اینجا در فرانسه دردناک است، اما افزایش 4 درصدی مالیات بر ارزش افزوده، 120 میلیارد را افزایش می دهد.یورو برای رفع بدهی دولت مورد نیاز است. سرمایه گذاران این را می دانند."

شاید، در تئوری. و همانطور که دلات همچنین اشاره می کند، بانک مرکزی اروپا به احتمال زیاد در صورت افت مالی فرانسه تا حدی که سایر اقتصادهای اروپایی تحت تأثیر قرار می گیرند، مداخله خواهد کرد.

اما با توجه به اینکه بسیاری از شهروندان فرانسوی در حال حاضر به وضوح از وضعیت موجود ناراضی هستند، تصور کنید که اگر مالیات ها افزایش یابد یا بودجه های رفاهی و آموزشی کاهش یابد، چه واکنشی را تصور کنید.

شعار ملی فرانسه آزادی، برابری، برادری (آزادی، برابری و برادری) است، اما مطمئناً این حسی نیست که در خیابان‌ها و پست‌های رسانه‌های اجتماعی ویروسی به دست می‌آورید.

من این هفته ماکسیم، مادلین و الودی 17 ساله‌ای را دیدم که روی سطل‌های زباله سبز بزرگی نشسته بودند که برای مسدود کردن ورودی دبیرستانشان به عنوان بخشی از اعتراض چند هفته‌ای استفاده شده است.

آنها به من گفتند که اینجا، در ناحیه 3 پاریس، با سوراخ هایی در دیوارهای کلاس، اندازه کلاس های متورم و کمبود کارکنان، اوضاع به اندازه کافی بد است، اما آنها گفتند که نوجوانان بیشتر از این آگاه بودند که وضعیت در حومه های محروم پایتخت آنها بسیار بدتر است.

آنها به من گفتند: "فرانسه دوست دارد از برابری صحبت کند، اما واقعیت این است که فقرا در اینجا نسبت به آنها تعصب دارند، در حالی که ثروتمندان سود می برند."

هیچ یک از آنها به اندازه کافی برای رای دادن در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه در بهار آینده نخواهند بود، اما آنها این سوال را مطرح کردند که آیا تغییر چهره سیاستمداران در قدرت این همه تفاوت را ایجاد کرده است یا خیر.

سه زن جوان به من گفتند در مقیاس بزرگاعتراضات تنها راه شنیده شدن توسط مقامات فرانسوی به نظر می رسید.

"همه از پلیس متنفرند" - آنچه اعتراضات مدارس فرانسه در مورد یک ملت تقسیم شده نشان می دهد

اعتراضات مدارس فرانسه: آنچه در پس خشم نهفته است

فرانسه پس از منفجر شدن دست پسر بچه در اعتراضات دانشجویی، استفاده از نارنجک های شوکر را متوقف کرد

آنها بخشی از یک سنت سرکش فرانسوی هستند.

نماد فرهنگی، ویکتور هوگو، نویسنده قرن نوزدهمی کتاب کلاسیک انقلاب فرانسه Les Misérables، که همچنین از فعالان جمهوری فرانسه بود، اعلام کرد: "Si vous n'êtes pas contents, manifestez, criez, hurlez, mais ne subissez pas ."

("اگر خوشحال نیستید، اعتراض کنید، فریاد بزنید، فریاد بزنید اما تسلیم نشوید و تسلیم شوید.")

در میان انبوه دانشجویان معترض که روز پنجشنبه در پاریس قدم می زدند، با تعدادی از مادران روبرو شدم که پلاکاردهایی به گردن داشتند که روی آن نوشته شده بود: "مادران در همبستگی".

پرسیدم آنها برای اعتراض یا محافظت از فرزندانشان آنجا بودند؟ "هر دو!" پاسخ قاطع بود.

گوئن، 37 ساله، گفت که او و سایر مادران هر روز صبح به نوبت برای هماهنگی بین دانش‌آموزان و پلیس در قفل مدرسه محلی‌شان شرکت می‌کردند.

این امر پس از تشدید اتهامات خشونت آمیز پلیس که توسط وزارت کشور فرانسه رد شد، در جریان اعتراضات اوایل ماه جاری که در آن صدها نفر مجروح شدند و یک پسر 15 ساله در شهر لنز دست خود را از دست داد، صورت گرفت.

وزیر کشور فرانسه از آن زمان استفاده پلیس از نارنجک های شوکر را در تظاهرات دبیرستان ها به حالت تعلیق درآورد.

گوئن به من گفت که بدش نمی آید که پسرش هفته ها مدرسه را از دست بدهداز قفل ها او گفت: "این برای او آموزش بسیار بهتری است که به وظیفه مدنی خود بیدار شود و برای آنچه در جامعه عادلانه است مبارزه کند."