تروی سیوان در «او بهترین است»، یک اکتشاف عجیب و غریب از هوس: نقد آلبوم در بهترین حالت خود است.

تروی سیوان قبل از سومین آلبوم خود، "چیزی برای دادن به یکدیگر" در سال 2023، با تک آهنگ های "Rush" و "Got Me Started" دوران را به عنوان یک فانتزی رقص-پاپ مورد کنایه قرار داد. این رکورد او پس از همه‌گیری بود، رکوردی که قول داد صدای برق را که دیگر در قفل نبود به دست می‌آورد، در نهایت آزادانه با دیگران ارتباط برقرار کند. اما آن آهنگ ها عطر را از بین بردند، زیرا سیوان به همان اندازه زمان را صرف پذیرش گریز از میدان رقص کرد که در میان خرابه های عاطفی یک رابطه غربال کرد. چیزی که او در نهایت به آن دست یافت، مجموعه‌ای از آثار متنوع بود، گامی بالغ رو به جلو برای هنرمندی که هنوز صدا و شخصیت خود را به عنوان یکی از هنرمندان پیشرو همجنس‌گرا در پاپ تشخیص می‌داد. داستان‌های مرتبط متیو مک‌کانهی در حمام Emmys خود را در معرض جیمی کیمل قرار داد و وودی هارلسون همه چیز را دید که امی‌ها به ویدیوی پرایم در شش سال، معامله جهانی به ارزش حدود 15 میلیون دلار در سال منتقل شدند.

سیوان می‌توانست به راحتی در چهارمین آلبوم خود «او بهترین است» شرکت کند - یکی از تک‌آهنگ‌های اصلی آن، با عنوان مناسب «پارتی» همین‌طور نشان می‌دهد - اما او در عوض از پروژه به‌عنوان بوم نقاشی استفاده می‌کند تا به درون خود نگاه کند و در عین حال انعطاف‌پذیری سنت پاپ را آزمایش کند. در میان ده‌ها آهنگ، سیوان به شدت بر سنگ‌های آزمایشی دهه 90 تکیه می‌کند، از گلیچ‌هاپ گرفته تا درام و بیس را دنبال می‌کند، و شبکه‌ای گسترده را در میان صداها و دامنه پخش می‌کند. این یک آلبوم وحشیانه است که به بسیاری از جاها می رود، اما چیزی که "او بهترین است" در یکنواختی فاقد آن است، آن را با جاه طلبی جبران می کند و زیبایی شناسی را به بی واسطه بودن در چیزی ترجیح می دهد.در نهایت بهترین، هرچند عجیب ترین آلبوم سیوان تا به امروز است. محبوب در Variety

سیوان در 31 سالگی برای بیش از نیمی از زندگی خود شهرت داشته است، ابتدا به عنوان یک یوتیوبر جوان که از زادگاهش استرالیا برنامه پخش می کرد و سپس به عنوان یک ستاره پاپ که تمایلات جنسی خود را در چشمان عمومی معنا می کرد. مسیر حرکت او منجر به تک‌آهنگ‌های متعارف عجیب و غریب ("Bloom"، "My My My!") شده است که شاید به شکلی پشت سر هم همیشه نشان می‌دهند که او تنها یک تک آهنگ موفق تا رسیدن به سطح بعدی ستاره‌های پاپ فاصله دارد. این مسیری است که او می‌توانست به راحتی با «او بهترین است» به آن ادامه دهد، اما در اینجا او مسیر آسان را به نفع آهنگ‌هایی که به گوش دادن نزدیک‌تر دعوت می‌کنند، نادیده می‌گیرد، لایه‌هایی از احساسات و مالیخولیا را در زیر روکش مصنوعی و صدای گیتار آشکار می‌کند.

سیوان آلبوم را به زنان اطرافش تقدیم می‌کند، همان‌هایی که به همان اندازه که باحال هستند، قدرت می‌تابند. او گروهی طولانی از تهیه‌کنندگان و ترانه‌سراها را برای زنده‌کردن دیدگاه‌اش استخدام می‌کند، از جمله جک آنتونوف، جورج دانیل، فینیاس، تایلاپارکس، و همکار قدیمی‌اش لیلند، که هر قطعه را می‌نویسد. مثل همیشه، او دوست ندارد اوقات خوبی را بگذراند، مانند «پارتی» که در گاراژ ساخته شده است، یا «Troye Meets World» با تز «موسیقی با بدن، بدن با موسیقی ملاقات کند».

اما "او بهترین است" بیشتر به شهوت و میل می پردازد، در مورد اشتیاق برای ماندگاری در یک دنیای ناپایدار. درونی‌ای در آلبوم وجود دارد که آلبوم‌های قبلی سیوان فقط به آن اشاره می‌کردند، در آهنگ‌هایی مانند «کاوبوی» که در آن درباره مردی زمزمه می‌کرد.که در خواب به او رسید، یا چشمک زدن "به طرز شرم آوری"، اعتراف به این که او از فکر یک عاشق سابق لذت می برد. او سریع تسلیم میل نفسانی می شود، اما مرتباً بیشتر به دنبال آن است. او در «من این کار را برای تو انجام می‌دهم» می‌خواند: «تک‌آهنگ‌های داغ را در منطقه لس آنجلس پیدا کنید». "ببخشید که دچار نوعی هیستری شدم، من فقط کمی تنها هستم."

اینها اعترافات عمیقاً شخصی در یک آلبوم پاپ با این کیفیت هستند، با این حال سیوان باعث می شود این اعتراف کنندگان احساسی ساده داشته باشند. (گاهی اوقات، حداقل برای هر شنونده ساده لوحی که با آهنگی مانند «Canada Dry» مواجه می‌شود، که به‌عنوان یک آهنگ «پاپ قوس پشت پاپ» در مورد یک کانادایی نوشته شده است که می‌خواهد با او تعامل داشته باشد.) این احتمالاً به این دلیل است که سیوان اغلب با حروف کج، نه پررنگ، می‌خواند و به صدایش اجازه می‌دهد تا صدایش را بدون افزایش قدرت تولید کند. او با استعدادترین خواننده نیست - فقط از او بپرسید، او موافقت می کند - با این حال او یاد گرفته است که صدایش را به عنوان ابزار خودش به کار ببرد، تمرکز را در زمان مناسب نگه دارد و وقتی تولید تمرکز می کند رها کند. به عنوان مثال، در «FF»، او با آهنگی ضعیف روی ابیات می‌چرخد - «گردن گیتارتان را طوری بگیرید که مرا حسادت کند، بهتر است آن را برای من بنواز» - قبل از اینکه وارد یک فالستوی Auto-Tune در گروه کر شود، صدایش در میان سازها کشیده می‌شود.

برای این منظور، سیوان به همان اندازه مجری است که متولی بینش خودش است. همانطور که گفته است او بیشتر به لحن و داستان گویی اهمیت می دهدبر این اساس اولویت بندی می کند. این به نفع اوست: «او بهترین است» تصویری فوری از یک هنرمند جریان اصلی است که نمی‌ترسد قراردادهایی را که با آن پیش می‌آید تا زمانی که به قوت‌های خودش عمل می‌کند تغییر دهد. سیوان بیش از یک دهه است که این کار را انجام داده است، با این حال هرگز از اینکه چه نوع هنرمندی است مطمئن نبوده است، حتی زمانی که از عدم قطعیت خود می خواند. تعداد بسیار کمی از هنرمندان قادر به نگه داشتن آن حقایق به طور همزمان هستند، اما سیوان این کار را به راحتی انجام می دهد، نگهبان کلیدهای پادشاهی خود.