چرا ما باید روی دانشمندان سرمایه گذاری کنیم، نه فقط علم؟

نیکلاس بی. دیرکس می نویسد: «از طریق کار صبورانه و پر زحمت، که با کنجکاوی هدایت می شود و از طریق فداکاری و فداکاری شخصی دنبال می شود، پیشرفت علمی رخ می دهد.

ما اغلب علم را به عنوان جستجوی پاسخ برای یک موضوع خاص می دانیم: راه حلی برای یک مشکل شناخته شده، یا درمانی برای یک بیماری خاص. در عمل، اکتشافات علمی معمولاً آشفته‌تر و نامطمئن‌تر و پر از شروع‌ها و تضادهای نادرست است. به همین دلیل است که بسیاری از پیشرفت‌های علمی بزرگ در تاریخ بشر، حاصل گمانه‌زنی‌ها، محصول تخیل یا خوش‌بینی، همراه با درخشش و کنجکاوی یک دانشمند برای تشخیص اهمیت یک کشف است. به عنوان مثال، گرافن از تحقیقات مماسی در دانشگاه منچستر متولد شد و اکنون در همه چیز از تجهیزات پزشکی و الکترونیک گرفته تا باتری ها و راکت های تنیس استفاده می شود.

تحقیقات علمی همواره سوالات جدیدی را مطرح می کند. آنچه به عنوان یک تحقیق محدود آغاز می شود، ده ها راه جدید برای تحقیق را باز می کند، که هر کدام می توانند تحقیق را به مسیری کاملاً جدید ببرند. جستجوی علم، در هسته خود، کمتر سفری به سوی مقصد است تا تمرینی در حال تکامل در کاوش روشنگرانه.

پیشرفت علمی از طریق کار صبورانه و پر دردسر، با کنجکاوی و از طریق فداکاری و فداکاری شخصی دنبال می‌شود. با این حال، اغلب، تمایل ما به عنوان یک جامعه این است که پیشرفت های ملموس را جشن بگیریم و از روند سختی که آنها را ممکن ساخته است غفلت کنیم.

جوایز نوبل جشن باشکوهی از علم تحول آفرین است. اما از نظر طراحی، بیشتر آنها دهه‌ها پس از کشف موفقیت‌آمیز به رسمیت شناخته شده، اعطا می‌شوندبرای اولین بار ساخته شده است. با این حال، دانشمندان معمولاً در ابتدای کار خود خلاق‌ترین و سازنده‌تر هستند، اما از دریافت حمایت مالی ضروری برای دستیابی به پتانسیل کامل خود شکست می‌خورند.

این معضل بارها در دنیای گسترده تر تأمین مالی سازمانی تکرار شده است. نهادهای دولتی و دانشگاه ها باید تصمیم بگیرند که از کدام پروژه ها حمایت کنند قبل از اینکه بدانند آن ایده ها به کجا منتهی خواهد شد. و با بسیاری از دانشمندان با استعداد که برای منابع محدود رقابت می کنند، بسیاری از تحقیقات امیدوارکننده از دست رفته است.

من استدلال می‌کنم که این چالش، بنابراین، به شدت توسط دانشمندان اولیه احساس می‌شود. فشار بر آنها صرفاً برای نشان دادن پیشرفت علمی نیست، بلکه برای تولید نوعی از علمی است که می‌تواند به طور خلاصه در یک درخواست کمک هزینه بیان شود، به مجموعه‌ای واضح از قابل تحویل متصل شود و در نهایت به عنوان یک سرمایه‌گذاری معقول از آن دفاع شود. اگر خیلی محدود روی حمایت از آنچه می توانیم از قبل کاملاً توجیه کنیم، چیزی از دست می رود.

هر کمک هزینه تحقیقاتی تامین مالی نمی شود و انتخاب های دشوار باید در بهترین محیط های تامین مالی انجام شود. اما ماهیت بودجه نیز مهم است، و بشردوستی باید به گسترش سطح حمایت ارائه شده از دانشمندان جوان کمک کند.

اینجاست که بودجه نامحدود نقش مهمی ایفا می کند. تامین مالی نامحدود یک سرمایه گذاری در شخص است. استعداد، ایده‌ها، قضاوت، کنجکاوی و پتانسیل بلندمدت آنها را شناسایی و پشتیبانی می‌کند. پول ارائه شده را می توان برای خرید تجهیزات جدید، استخدام یک کارمند جدید یا صرفاً دنبال کردن یک مورد استفاده کردخط جدید پرس و جو این به معنای داشتن فضا و زمان برای ارزیابی ایده ای است که در غیر این صورت ممکن است برای یک درخواست کمک هزینه معمولی بیش از حد انتزاعی باشد.

بودجه نامحدود همچنین آزادی را در معنای وسیع‌تری برای دانشمندان فراهم می‌کند: می‌تواند اضطراب ناشی از اجاره‌بها را کاهش دهد، امکان تعطیلات خانوادگی بسیار مورد نیاز را فراهم کند، یا به سادگی فشار مالی را کاهش دهد و به متفکران بزرگ زمان بیشتری برای فکر کردن درباره علم خود بدهد.

این اصلی است که جوایز بلاواتنیک برای دانشمندان جوان بر اساس آن پایه گذاری شد. برندگان جوایز از 15000 دلار تا 250000 دلار کمک های مالی دریافت می کنند که بزرگترین جوایزی است که به دانشمندان در مراحل اولیه شغلی تعلق می گیرد. مهمتر از همه، هیچ شرطی وجود ندارد. این به خود برندگان این جایزه بستگی دارد که تصمیم بگیرند چگونه و کجا این پول می تواند بیشترین تفاوت را برای علم آنها ایجاد کند.

بشردوستی به تنهایی هرگز نمی تواند جایگزینی برای بودجه نهادی یا دولتی باشد، اما می تواند نقشی حیاتی در هدایت اکتشافات و پیشرفت انسان ایفا کند. به ایجاد شرایط برای ریسک پذیری بیشتر، پیشرفت های غیرمنتظره و تشویق و حفظ استعدادهای علمی استثنایی کمک می کند.

و ما دیده ایم که وقتی این آزادی فراهم شود چه اتفاقی می افتد. دریافت کنندگان جایزه بلاواتنیک را بگیرید. این دانشمندان اولیه بیش از 50 شرکت ایجاد کرده اند که مجموع ارزش آنها بیش از 40 میلیارد دلار است. از جمله این داستان های موفقیت آمپریوس است که باتری های لیتیوم یونی با چگالی انرژی بالا تولید می کند. Editas Medicine، یک شرکت ویرایش ژن؛ و Revolution Medicines که درمان های جدیدی را توسعه می دهدبرای سرطان

با این حال، بازده تجاری تنها معیار موفقیت نیست. پیشرفتی که اساساً نحوه درک ما از جهان را تغییر می دهد یا یافته ای که میدان کاملاً جدیدی از اکتشاف را باز می کند.

تأمین مالی نامحدود صرفاً اعطای پول نیست. این هدیه آزادی برای کشف، آزمایش و پشتکار است. این آزادی را برای پرسیدن سؤالات بدون دانستن اینکه پاسخ‌ها به کجا منتهی می‌شوند، فراهم می‌کند، که جوهر علم است.