باقری: اختلافات داخلی نباید به قطعات پازل جنگ شناختی آمریکا تبدیل شود
علی باقری، دبیر کل حزب عهد با بیان اینکه آمریکا میدان تقابل با ایران را از جنگ نظامی به جنگ شناختی کشانده است، گفت: اختلافات و تنش‌های داخلی نباید به‌گونه‌ای پیش برود که ناخواسته به تکمیل پازل جنگ شناختی دشمن و تضعیف انسجام ملی کمک کند.
علی باقری، دبیر کل حزب عهد با بیان اینکه آمریکا میدان تقابل با ایران را از جنگ نظامی به جنگ شناختی کشانده است، گفت: اختلافات و تنش‌های داخلی نباید به‌گونه‌ای پیش برود که ناخواسته به تکمیل پازل جنگ شناختی دشمن و تضعیف انسجام ملی کمک کند.
سفیر ارجان-گروه سیاسی: باقری درباره مصادیق بارز «جنگ شناختی» دشمن علیه جامعه ایران در مقطع کنونی گفت: پس از ناکامی حمله نظامی آمریکا در دستیابی به اهدافش و همچنین امضا و متعاقب آن، نقض تفاهم‌نامه اسلام‌آباد توسط آمریکایی‌ها، آنها وارد فرایند پیچیده‌ای از برخورد با موضوع ایران شدند؛ فرایندی که به تعبیری می‌توان آن را دارای مؤلفه‌های «جنگ شناختی» دانست.
وی افزود: این دور جدید از مواجهه آمریکا با ایران مبتنی بر چند نکته و محور است: نخست، ما شاهد پیچیدگی در رفتار و عملکرد طرف مقابل هستیم که هدف آن غیرقابل پیش‌بینی کردن فضا است؛ تغییرات مداوم و پی‌درپی از دیپلماسی و مذاکره به سمت جنگ، فشار اقتصادی، محاصره‌های دریایی و هوایی و امثال آن، از ویژگی‌های بارز این مواجهه جدید است.
این فعال سیاسی بیان کرد: مؤلفه مهم دیگر این مواجهه، تمرکز بر محورهای جنگ شناختی است؛ یعنی تلاش برای برهم‌زدن انسجام داخلی، ناکارآمد جلوه دادن حاکمیت، و همچنین تلاش برای بهره‌برداری از مشکلات معمول و واقعی موجود در جامعه‌ای که درگیر جنگ و محاصره اقتصادی است، تا این چالش‌ها را به بستری برای شکل‌دهی به شورش‌های اجتماعی و ناآرامی‌های میدانی و خیابانی تبدیل کنند. این موارد را می‌توان از مؤلفه‌های مهم این دوره از مواجهه دانست.
باقری در پاسخ به اینکه آیا راهبرد ترکیبی آمریکا، شامل مذاکره، تهدید و میانجی‌گری، تلاشی برای تغییر محاسبات ایران است یا صرفاً با هدف آزمودن واکنش ما دنبال می‌شود، گفت: به اعتقاد من، در حال حاضر و تا اطلاع ثانوی، هیچ عزم جدی از سوی طرف آمریکایی برای آمدن پای میز مذاکره با هدف حل‌وفصل مشکلات فی‌مابین به چشم نمی‌آید. این موضوع را می‌توان با بررسی و رصد حوادث و وقایع یکی دو ماه گذشته به‌روشنی دریافت و اثبات کرد.
مدیرکل سیاسی وزارت کشور در دولت اصلاحات تصریح کرد: برخلاف آنچه بعضاً در خارج از کشور و حتی از سوی برخی مراکز در داخل تبلیغ می‌شود، من دلیل عدم دستیابی به یک صلح پایدار و پایان قطعی جنگی را که از سوی آمریکا به ایران تحمیل شد، در عدم تمایل و رغبت طرف آمریکایی برای رسیدن به چنین توافقی می‌دانم.
وی تأکید کرد: جمهوری اسلامی ایران ضمن حفظ آمادگی کامل دفاعی برای مقابله با هرگونه تجاوز، درهای دیپلماسی و دستیابی به تفاهم را همچنان باز نگه داشته است.
فعال سیاسی اصلاح‌طلب معتقد است: در این موضوع، انگشت اتهام به‌طور واقعی متوجه آمریکایی‌هاست. آنها همچنان تلاش دارند اهدافی را که در جنگ دنبال می‌کردند، در خارج از میدان جنگ نیز از طریق راه‌اندازی یک جنگ شناختی گسترده و هم‌زمان اعمال فشارهای اقتصادی بر کشور ما دنبال کنند.
باقری اظهار کرد: به نظر می‌رسد تا زمانی که طرف آمریکایی اینگونه به موضوع نگاه می‌کند و همچنان به‌دنبال تحقق اهداف شوم خود در جنگ نظامی است، علاقه و رغبت طرف ایرانی برای پایان جنگ و رسیدن به یک صلح پایدار به نتیجه نخواهد رسید.
وی عنوان کرد: بنابراین، من شرایط امروز را اینگونه می‌بینم و معتقدم آنچه بیش از هر چیز باید سرلوحه امور در داخل کشور قرار بگیرد، حرکت در جهت عکس توطئه‌ها و برنامه‌های آمریکایی‌ها در قبال ایران است.
این فعال سیاسی افزود: راهبرد مقابله با تلاش دشمن برای تخریب انسجام ملی در قالب جنگ شناختی، تقویت وحدت داخلی و اجتناب از هرگونه اقدام تفرقه‌افکنانه است.
باقری یادآور شد: یکی از ارکان جنگ شناختی دشمن، القای ناکارآمدی نظام حکمرانی به‌منظور دامن‌زدن به نارضایتی‌های عمومی است.
وی ادامه داد: در مقابل، ضروری است با نگاهی واقع‌بینانه به عملکرد حاکمیت نگریست؛ حکمرانی که از آغاز جنگ تاکنون در مواجهه با توطئه‌های خارجی، کارنامه‌ای قابل دفاع و موفق داشته است. از این‌رو، باید ضمن استمرار این مسیر، از هرگونه اقدامی که به‌طور ناخواسته به موفقیت این روند آسیب بزند، اجتناب کرد.
مدیرکل سیاسی وزارت کشور در دولت اصلاحات با اشاره به موضوع نحوه مواجهه قوا در داخل کشور گفت: این روزها شاهد هستیم که اقدام نمایندگان مجلس برای نظارت بر عملکرد اجرایی کشور، که جزو وظایف حتمی و حقوق قطعی آنهاست و انجام آن قطعاً می‌تواند به بهبود حکمرانی در کشور منتهی شود، بعضاً سر از اقداماتی درمی‌آورد که به نظر من کمکی به حل مشکلات کشور نمی‌کند.
باقری بیان کرد: قطعاً با تذکر و ورود نمایندگان مجلس می‌توان به بهبود وضعیت کشور حرکت کرد. منتها در شرایط فشار طاقت‌فرسا و همه‌جانبه دشمن خارجی و در حالی که حتی سایه جنگ نظامی بر کشور وجود دارد، این اقدام کمکی به حل مشکلات نمی‌کند. تقاضای من این است که نمایندگان، ضمن استفاده از حقوق قانونی خود برای بهبود شرایط، به وضعیت کنونی نیز توجه کنند.
باقری ادامه داد: در حالی که اگر منصفانه نگاه کنیم، حتی اگر نظر و عقیده مردم را جویا شویم، مردمی که مشکلات عدیده‌ای در زندگی روزمره خود دارند، بعید می‌دانم چنین نگاهی به قوه مجریه داشته باشند دولتی که در یکسال و نیم گذشته، در شرایطی که کشور درگیر جنگ بوده، توانسته است به نحو قابل قبولی جامعه را مدیریت کند.
وی یادآور شد: به باور من، ضرورت دارد نیروهای سیاسی و مسئولان کشور ضمن هوشیاری نسبت به ابعاد جنگ شناختی، رفتار سیاسی خود را به‌گونه‌ای شکل دهند که در جهت خنثی‌سازی این جنگ پیچیده باشد.
مدیرکل سیاسی وزارت کشور در دولت اصلاحات درباره افزایش آمادگی نظامی و ارتباط آن با ارتقای قدرت چانه‌زنی ایران گفت: قطعاً همین‌طور است. بدون تردید مؤلفه‌های قدرت ایران در مواجهه با دشمن بر چند پایه استوار است که یکی از مهمترین این پایه‌ها، قدرت نظامی است.
باقری افزود: اگر این وجه از قدرت تضعیف شود یا اگر قدرت نظامی کشور در سطح بالایی که توانسته کشور را از گزند دشمنان در امان نگه دارد، وجود نداشت، شاید وضعیت کشور و مردم ما امروز وضعیت ناگواری بود.
وی عنوان کرد: تقویت قدرت نظامی، بازدارندگی کشور را برابر تهدیدات بیگانگان ارتقا می‌بخشد و حراست از امنیت و تمامیت ارضی را تضمین می‌کند. این توانمندی، قطعاً سدی محکم در برابر نیات خصمانه و خیال‌پردازی‌های دشمنان خواهد بود.
چالش‌های ایران و امریکا در روزهای پس از توافق اسلام‌آباد نه تنها کاهش پیدا نکرد، بلکه زمینه لازم برای جنگ پر مخاطره امریکا علیه نیروی دریایی و تأسیسات تاکتیکی ایران در محیط منطقه‌ای را فراهم ساخت. چنین فرآیندی بیانگر وضعیتی است که ایالات متحده «پارالل دیپلماسی و منازعه» را در ارتباط با ایران به کار گرفته و در هر دوران تاریخی تلاش می‌کند تا نشانه‌هایی از «دیپلماسی فریب» و «کنش غافلگیرانه» را در دستور کار قرار دهد.
خروج بمب‌افکن های راهبردی آمریکا از فرفورد، در حالی با ادعای تأمین امنیت توجیه شده که واشنگتن پیش‌تر مدعی نابودی توان نظامی ایران بود؛ تناقضی آشکار که هم اقتدار ادعایی ارتش آمریکا و هم روایت ترامپ درباره قدرت ایران را زیر سؤال می‌برد.